Getypte pagina, waarschijnlijk een onderdeel van een officieel besluit of reglement. -2-

die geen vaste-plaatshouder is (zijn), een losse plaats op de
markt betaalt (betalen).
Aan standwerkers wordt, in verband met den bijzon-
deren aard van hun bedrijf, op alle markten toegestaan met
een compagnon te werken, mits deze, wanneer hij niet tevens
een vaste plaats op de markt bezet, het plaatsgeld voor een
losse plaats op de bedoelde markt betaalt.
IX. In de regeling worde bepaald, dat, bij weigering van ver-
zoeken door den Directeur van het Marktwezen, beroep bij den
Wethouder openstaat.
X. Meerderjarige assistenten van Nederlandsche nationaliteit
zijn verplicht zich op de sollicitantenlijst voor de markt,
waar zij werkzaam zijn, te laten inschrijven. Zoolang zij als
assistent optreden worden zij, wanneer hun eenmaal een voor-
keurskaart of een vaste plaats is verleend, (op grond van
artikel 10 lid 3 respectievelijk artikel 11 lid 2 van het
Reglement op de Markten) vrijgesteld van de verplichting tot
het regelmatig bezetten eener marktplaats. * Inhoud: De tekst vervolgt een regeling over betalingen voor marktplaatsen. Het specificeert dat standwerkers met een compagnon mogen werken, mits deze betaalt voor een losse plaats als hij zelf geen vaste plek heeft.
* Rechtsgang: Artikel IX beschrijft een beroepsprocedure: beslissingen van de Directeur van het Marktwezen kunnen worden aangevochten bij de Wethouder.
* Verplichtingen: Artikel X stelt strikte regels voor assistenten: zij moeten de Nederlandse nationaliteit hebben, meerderjarig zijn en ingeschreven staan op een sollicitantenlijst. Er is een uitzonderingsclausule voor de bezettingsplicht zodra men een bepaalde status (voorkeurskaart of vaste plaats) heeft verworven.
* Taalgebruik: Het document hanteert formeel-ambtelijk Nederlands met archaïsche naamvalsbuigingen ("den", "eener") en spelling ("Nederlandsche"), wat duidt op een datering van vóór of kort na de spellinghervorming van 1947, maar in de ambtelijke wereld bleven deze vormen vaak langer in gebruik. Dit document is een typisch voorbeeld van lokale regelgeving in een Nederlandse gemeente in het midden van de 20e eeuw. Openbare markten waren (en zijn) streng gereguleerd om orde te handhaven en inkomsten (marktgelden) te garanderen. Standwerkers vormden een aparte categorie vanwege hun mobiele en vaak luidruchtige manier van verkopen, wat de specifieke vermelding van hun "bijzonderen aard" verklaart. De eis van de Nederlandse nationaliteit voor assistenten weerspiegelt de toenmalige protectionistische houding ten aanzien van de lokale arbeidsmarkt.