20 juli 1940 De Directeur (vermoedelijk van de Gemeentelijke Marktdienst Amsterdam) Den Heer L.M. Geerling extra

den Heer L.M.Geerling,
Albert Cuypstraat 143,
Amsterdam-Zuid.
Wyk 14.
20 Juli 1940.

85/41/7 M

Hiermede bericht ik U, dat U terzake van het plaatsen van kramen op de markt Albert Cuypstraat per 13 Juli jl. een bedrag van f 23,62 aan myn dienst schuldig bent. Teneinde deze aangelegenheid te bespreken, heb ik U verzocht te mynen kantore te komen. U hebt hieraan echter geen gevolg gegeven. Ik deel U daarom thans mede, dat ik onverwyld betaling van het vorenvermelde bedrag verwacht, daar ik anders Burgemeester en Wethouders zal voorstellen de U verleende vergunning voor het plaatsen van kramen in te trekken. U dient dezen brief als een laatste waarschuwing te beschouwen.

De Directeur, Dit document is een officiële aanmaning en laatste waarschuwing gericht aan een marktkoopman op de Albert Cuypmarkt in Amsterdam. De kern van het geschil is een betalingsachterstand van 23,62 gulden voor het plaatsen van marktkramen.

De toon van de brief is dwingend en bureaucratisch. Er wordt verwezen naar een eerdere mislukte poging om de zaak persoonlijk te bespreken ("U hebt hieraan echter geen gevolg gegeven"). De sanctie die wordt aangekondigd is zwaar: het intrekken van de marktvergunning via een voordracht aan het college van Burgemeester en Wethouders. Dit zou effectief betekenen dat de ontvanger zijn broodwinning verliest. De spelling is conform de toen geldende normen (bijv. "myn", "onverwyld", "dezen"). De brief is gedateerd op 20 juli 1940, slechts twee maanden na de Nederlandse capitulatie en het begin van de Duitse bezetting. Ondanks de oorlogssituatie bleven de gemeentelijke diensten en de bureaucratie in Amsterdam in eerste instantie op de normale voet doorwerken. De Albert Cuypmarkt was (en is) een van de belangrijkste markten van de stad.

Dit document biedt een inkijkje in de dagelijkse administratieve druk op kleine ondernemers in die periode. Voor marktkooplieden was het behouden van hun vergunning cruciaal voor hun overleving. In de context van 1940 is het ook relevant dat de bezetter kort hierna begon met het invoeren van anti-Joodse maatregelen op de markten, hoewel deze specifieke brief een louter zakelijke, administratieve aanmaning lijkt te zijn voor achterstallige marktgeld-betalingen. L.M. Geerling