Getypte brief / ambtelijk rapport. 14 februari 1939. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Markten of een gerelateerde Amsterdamse gemeentelijke dienst). Extra [handgeschreven]

vP/G.

40/1/2 M

14 Februari 1939.

Automarkt Amsteldveld.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r.

Ten vervolge op myn rapport d.d. 8 dezer (No.40/1/1 M) heb ik de eer U, overeenkomstig Uw wensch te berichten, dat de netto-opbrengst der automarkt kan worden gesteld op: de bruto-opbrengst, die in 1938: ƒ 1610,70 bedroeg, verminderd met de kosten van stroomverbruik, drukwerk, enz. tot een totaal bedrag van ƒ 120,-; de bedoelde opbrengst mag dus op rond ƒ 1500,- 's jaars worden gesteld.

Zou men de personeelskosten ten deze willen meerekenen(het personeel wordt onttrokken aan de ventcontrôle) dan dienen deze kosten te worden gesteld op rond ƒ 500,- (1 contrôleur gedurende 5 uren per week en 2 contrôleurs gedurende 4 uren per week, totaal 13 uren per week van ambtenaren in salarisgroep II en soms III, wanneer contrôleur-marktopzichters dienstdoen). De netto-opbrengst der automarkt wordt dus, by berekening der personeelskosten rond ƒ 1000,- per jaar.

Aandeel kosten hoofdkantoor en inspecteur meen ik hier buiten beschouwing te mogen laten.

De Directeur, In deze brief rapporteert de directeur aan de wethouder over de rentabiliteit van de wekelijkse automarkt op het Amstelveld. De centrale vraag is wat deze markt de gemeente onder de streep oplevert.

De directeur hanteert twee berekeningswijzen:
1. Operationeel resultaat: De bruto-opbrengst (ƒ 1610,70) minus de directe materiële lasten (ƒ 120,- voor stroom en drukwerk), wat resulteert in een winst van circa ƒ 1500,-.
2. Inclusief personeelslasten: Wanneer de uren van de controleurs (die normaal bij de 'ventcontrôle' werken) worden doorbelast (ƒ 500,-), blijft er een netto-overschot van circa ƒ 1000,- over.

Opvallend is de gedetailleerde urenverantwoording (13 uur per week in totaal) en het feit dat algemene overheadkosten (hoofdkantoor) buiten de berekening worden gelaten om een gunstiger of simpeler beeld van de directe exploitatie te geven. Het Amstelveld in Amsterdam was van 1928 tot aan de Duitse inval in 1940 elke maandagochtend het decor van een levendige automarkt. In de jaren dertig groeide de handel in tweedehands auto's gestaag, ondanks de economische crisis. De gemeente inde staangelden van de handelaren, wat de "bruto-opbrengst" verklaart.

De brief is gedateerd op 14 februari 1939, slechts anderhalf jaar voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in Nederland, waarna dergelijke markten door schaarste aan brandstof en voertuigen stil kwamen te liggen. De term "Wethouder voor de Levensmiddelen" duidt op de portefeuillehouder die destijds verantwoordelijk was voor de marktwezen-administratie in Amsterdam. De spelling (bijv. "myn", "wensch", "contrôle") is conform de toen geldende spelling-De Vries en Te Winkel (vóór de hervorming van 1947).