Administratieve notitie / interne correspondentie. 26 september 1940 t/m 14 oktober 1940. [Bovenaan de pagina, in handschrift 1:]

moet de automaat vervangen worden
of moet de Centrale Markt het prijsverschil
van de gesprekken voor zijn rekening nemen?

[Stempel, ondersteboven:]
26 SEP. 1940

[Midden links, in handschrift 2:]
H. Müller.
Voorloopig voor eigen rekening nemen.

[Midden rechts, in handschrift 3, met een paraaf/handtekening eroverheen:]
[onleesbare paraaf]

[Onder de opmerking van Müller, in handschrift 4:]
Gedurende hoelang werd er f 9.-- winst per jaar gemaakt? Sedert sept. 1939.
Besproken o.v.p.
28-9-40 [Paraaf, lijkt op Whrs]

[Onderaan de pagina, in handschrift 4:]
Wachten tot Sept. 1941.
14-10-40 [Paraaf, lijkt op Whrs] Dit document betreft een intern overleg over de exploitatie van een "automaat" op het terrein van de Centrale Markt (zeer waarschijnlijk de Centrale Markthallen in Amsterdam). Gezien de referentie naar "het prijsverschil van de gesprekken", gaat het vrijwel zeker om een munttelefoon.

Er is een probleem ontstaan waarbij de opbrengst van de automaat niet meer de kosten dekt, of er is een tariefverhoging geweest die niet direct door de automaat wordt verwerkt. De hoofdvraag is of de machine vervangen moet worden door een moderner type, of dat de Centrale Markt het verlies op de telefoongesprekken zelf moet bijleggen.

Het besluitvormingsproces verloopt als volgt:
1. H. Müller adviseert om de kosten voorlopig zelf te dragen ("voor eigen rekening nemen").
2. Een administrateur (getekend met een paraaf die lijkt op Whrs) stelt op 28 september een kritische vraag over de historische winstgevendheid (f 9,00 per jaar sinds september 1939).
3. Uiteindelijk wordt op 14 oktober 1940 besloten om de situatie aan te kijken en pas in september 1941 een definitieve beslissing te nemen. Het document is gedateerd in de vroege herfst van 1940, enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De "Centrale Markt" in Amsterdam was een cruciaal punt voor de voedselvoorziening en distributie.

De genoemde winst van 9 gulden per jaar is naar huidige maatstaven een zeer klein bedrag, maar in 1940 was dit een substantiële kleine winst voor een dergelijke faciliteit. De aarzeling om de automaat direct te vervangen kan duiden op materiaalschaarste aan het begin van de oorlog, of op een algemene zuinigheid binnen de gemeentelijke administratie. Het besluit om een jaar te wachten (tot september 1941) suggereert dat men hoopte op stabielere prijzen of meer inzicht in de nieuwe economische realiteit onder de bezetting.