Officieel schrijven / doorslag van een besluit. 7 juni 1941. Vermoedelijk de Directie van het Marktwezen (gezien de aantekening "Marktw"). Handgeschreven in de rechterbovenhoek: Marktw

L.M.
537 -1941-

7 Juni 1941.

Naar aanleiding van de verzoeken, vervat in Uw aan den
Wethouder voor de Levensmiddelen gericht schrijven van 13 ~~dezer~~ mei j.l.,
deel ik U het volgende mede.

Uw voorstel om aan de zeven hier ter stede gevestigde (niet
door U genoemde) consumptieijsfabrikanten een 200 tal blanco vent-
vergunningen te verstrekken, ten einde die onder nader omschreven
voorwaarden te verdeelen, zoodat deze fabrikanten zelf de vent-
vergunningen uitreiken, komt hierop neer, dat niet de Overheid,
onder door haar te stellen voorwaarden de gunst verstrekt aan
daarvoor in aanmerking komende personen om te venten, doch dat
private personen over deze, volkomen publiekrechtelijke be-
voegdheid zouden beschikken.

Dit is ook volkomen in strijd met de Ventverordening en hier-
door worden opzet, bewoordingen en strekking dier Verordening
volledig te niet gedaan.

Buitendien zou de billijkheid vorderen, dat soortgelijke be-
voegdheid ook aan andere bedrijven dan de Uwe, zou moeten worden
gegeven, tengevolge waarvan het aantal venters in belangrijke
mate zou worden uitgebreid.

Dit voorstel is dan ook in geen geval aanvaardbaar, zoodat
ik dit van de hand wijjs.

Ten einde echter aan Uwe bezwaren tegemoet te komen, heb ik
bereids maatregelen genomen, dat een eventueel tekort aan ijsven-
ters zal worden aangevuld uit die ijsventers met een ventvergun-
ning, die thans òf wel ondersteuning vanwege het Gemeentelijk
Bureau voor Sociale Zaken genieten, òf wel in werkverruiming ar-
beiden. Het laat zich aanzien, dat deze reserve groot genoeg is.

Zou evenwel blijken, dat na toepassing van dezen maatregel
het aantal ijsventers toch nog onvoldoende is, dan ben ik bereid
aan door U schriftelijk op te geven gegadigden uitsluitend voor
de heeren L. Draaisma en
H.Smitz,
Weesperzijde 55-58,
A_L_H_I_E_R (O). * Kern van het geschil: De ijsfabrikanten Draaisma en Smitz wilden namens zeven fabrikanten 200 blanco ventvergunningen beheren om deze zelf te distribueren onder hun verkopers. De gemeente wijst dit resoluut af omdat het verlenen van vergunningen een overheidstaak is die niet aan private partijen gedelegeerd kan worden.
* Juridische argumentatie: De auteur beroept zich op de "Ventverordening" en het principe van de "publiekrechtelijke bevoegdheid". Er wordt gewaarschuwd voor rechtsongelijkheid ("billijkheid") als één branche dit privilege zou krijgen.
* Sociale context: Er is sprake van een tekort aan ijsventers. De gemeente stelt voor dit op te lossen door mensen in te zetten die momenteel een uitkering ontvangen ("ondersteuning") of in de "werkverruiming" (werkverschaffing) zitten. Dit duidt op een strak gereguleerde arbeidsmarkt.
* Taalgebruik: Formeel en ambtelijk Nederlands ("ten einde", "het laat zich aanzien", "van de hand wijs"). Dit document stamt uit juni 1941, ruim een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. Hoewel de bezetting niet expliciet wordt genoemd, weerspiegelt de brief de toenemende bemoeienis van de overheid met de economie en de arbeidsmarkt. De heren Draaisma en Smitz waren de drijvende krachten achter de bekende ijsfabriek "Viking" aan de Weesperzijde.

In deze periode was er schaarste aan grondstoffen en was de bewegingsvrijheid op straat aan banden gelegd. Het feit dat de gemeente aandringt op het inzetten van mensen uit de werkverschaffing past in het beleid om de werkloosheid te bestrijden en controle te houden over wie zich op de openbare weg begeeft voor commerciële doeleinden. De brief toont de spanning tussen particulier ondernemerschap en de bureaucratische controle van het Amsterdamse stadsbestuur onder toezicht van de bezetter.