Getypte notulen of een verslag van een commissievergadering. 3

hier één voor één beoordeeld moeten worden, zou dit een weken-
langen arbeid beteekenen. Daar het echter gewenscht is de Vent-
verordening zoo spoedig mogelyk in werking te doen treden,
is gedacht een splitsing te maken tusschen normale en byzonde-
re gevallen. Als normale gevallen zyn te beschouwen die
venters, die zich absoluut voor 1 wyk en 1 groep van artikelen
hebben opgegeven. Dit zal verreweg de grootste groep blyken
te zyn en men acht het niet noodzakelyk, dat deze hier stuk
voor stuk worden bekeken, zoodat in de Commissie alleen de
byzondere gevallen, dat zyn byv. in de eerste plaats de ven-
ters, die nog niet door de Politie genoteerd zyn of niet als
venter by Maatschappelyken Steun bekend zyn (dit in verband
met het voorstel van den heer Neeter betreffende nauwkéurige
contrôle op het verleenen van vergunningen aan venters, die
thans volledigen steun genieten) en in de tweede plaats de
groep, die afwykt van 1 bepaalde wyk of 1 groep van artikelen,
zullen worden onderzocht. De lysten van deze byzondere geval-
len zouden, vermenigvuldigd, den leden toegezonden kunnen
worden, ter vergadering behandeld, waarna dan geadviseerd
zou kunnen worden.
De heer Seegers kan zich met deze regeling vereenigen onder voorbehoud,
dat wanneer zou blyken, dat by de normale gevallen toch nog
een abnormaal geval zou voorkomen, de Commissie de bevoegd-
heid krygt om in te grypen.
De Voorzitter zegt, dat dit reeds by voorbaat vaststaat, doch wyst erop,
dat dan reeds vergunning zal zyn verleend.
De heer Presser vraagt of het dus de bedoeling is om de normale groep
reeds direct een vergunning te geven en de dubieuze gevallen
successievelyk later.
De Voorzitter zegt, dat het de bedoeling is, dat alle vergunningen tege-
lyk zullen worden uitgegeven.
Het lykt hem wel gewenscht, dat de Commissie buiten de
lysten met byzondere gevallen een exposé van de normale ge-
vallen krygt, zoodat de leden zich toch kunnen oriënteeren
betreffende byv. het totaal aantal venters in een bepaalde
wyk.
De heer Neeter stelt voor om ter bespoediging van de inwerkingtreding
der Verordening aan de abnormale gevallen (welk aantal wel-
licht in de 1.000 zal loopen) zoolang deze gevallen nog niet
allen door de Commissie zyn bekeken een voorloopige vergunning
uit te reiken.
De Voorzitter zegt, dat ten eerste getracht zal worden de abnormale geval-
len te beperken ~~xx~~ door ter Secretarie de menschen reeds
thans op te roepen, om te trachten ze tot "normaal" te her-
leiden. Later kan de heer Van Dellen in deze richting verder
werken. Ten derde kan de Commissie spoed betrachten.
Zoo noodig kan dan nog overgegaan worden tot het verleenen
van een voorloopige vergunning, doch de Voorzitter wil
zich hieraan thans nog niet binden. Hy deelt mede, dat op
een inwerkingtreding der Verordening op 1 Januari 1934 stel-
lig niet gerekend behoeft te worden. Dit zal Februari en wel-
licht 1 Maart worden.
De Commissie kan zich ten slotte met deze werkmethode vereeni-
gen, zoodat de gegevens van de Secretarie afgewacht zullen
worden. * Kernproblematiek: De commissie staat voor een enorme administratieve taak bij het invoeren van de nieuwe Ventverordening. Om vertraging te voorkomen, stelt men een efficiëntere werkwijze voor.
* Onderscheid in gevallen:
* Normale gevallen: Venters die zich aan één wijk en één productgroep houden. Deze krijgen zonder uitgebreide individuele toetsing een vergunning.
* Bijzondere/abnormale gevallen: Nieuwe venters (onbekend bij de politie), venters die in meerdere wijken/producten handelen, en specifiek venters die "Maatschappelyken Steun" (bijstand) ontvangen.
* Sociale Controle: Er is een duidelijke link tussen het recht op een ventvergunning en het ontvangen van sociale steun. De heer Neeter dringt aan op een "nauwkéurige contrôle" om misbruik of dubbele inkomsten te voorkomen.
* Besluitvorming: De voorzitter probeert de werkdruk te beheersen door mensen vooraf op te roepen om hun aanvraag te "normaliseren". Een voorlopige vergunning is een uiterste redmiddel waar de voorzitter behoedzaam mee omgaat.
* Planning: De administratieve last zorgt voor een uitstel van de invoering van de verordening met circa twee maanden (van januari naar maart). Dit document stamt uit het begin van de jaren '30 (vermoedelijk eind 1933, gezien de referentie naar januari 1934). Dit was de tijd van de Grote Depressie, waarin de werkloosheid in Nederland enorm hoog was. Veel werklozen probeerden als straatverkoper (venter) wat extra inkomen te genereren.

Gemeenten probeerden deze wildgroei aan straathandel in te dammen via strenge verordeningen. Dit diende twee doelen: enerzijds het beschermen van de gevestigde winkeliers tegen concurrentie, en anderzijds het controleren van steuntrekkers. Het feit dat de politie en de dienst Maatschappelijke Steun betrokken zijn bij de screening van de vergunningen, getuigt van het toenmalige repressieve sociale beleid. De genoemde aantallen (mogelijk 1.000 "abnormale" gevallen) illustreren de omvang van de armoede en de informele economie in die periode. De discussie weerspiegelt de bureaucratische worsteling om een balans te vinden tussen strenge handhaving en praktische uitvoerbaarheid.