Administratief bijblad/notitieformulier (Model No. 14 van Algemene Zaken). Januari 1941. [Linksboven in kader]
BIJBLAD VAN:
M. No. 27/6/1 1941
DOORGEZONDEN: 11/1 - '41

[Rechtsboven]
205

[Centraal handgeschreven]
A. Elzas, pl 350 ten Kalvermarkt

Th. Vrij,
per 13 Jan '41 afgeven a.u.b.
Ma. [initialen]

[Stempel in paars/blauw]
GEZIEN
DE INSPECTEUR,
[Handtekening: de Boer]

[Handgeschreven onderaan in potlood/pen]
marktgeld wordt
op 't plein ingevorderd.

[Rechtsonder, archiveringsnotities]
opbergen 14/1 '41 [initialen Ma]
opbergen 15/1 '41

[Linksonder, drukwerk]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 * Onderwerp: Het document betreft een administratieve handeling rondom een marktkoopman genaamd A. Elzas, die standplaats 350 ("pl 350") bezette op de Kalvermarkt.
* Proces: Er is een instructie aan een zekere "Th. Vrij" om iets (mogelijk een vergunning of bewijs) af te geven voor 13 januari 1941. De inspecteur (De Boer) heeft dit gezien en geparafeerd.
* Financiële notitie: Onderaan is genoteerd dat het marktgeld ter plaatse op het plein wordt ingevorderd, wat verklaart waarom er verder geen betalingsbewijs bij dit specifieke administratieve proces gevoegd hoefde te worden.
* Archivering: Het document is kort na de afhandeling, op 14 en 15 januari 1941, gemarkeerd om te worden opgeborgen in het archief. * Historische periode: Januari 1941 valt midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog.
* Betekenis: In deze periode begonnen de bezettingsautoriteiten met het stelselmatig registreren en beperken van de bewegingsvrijheid van Joodse burgers. De naam "Elzas" is een veelvoorkomende Joodse achternaam in Nederland. De administratieve precisie waarmee standplaatsen en marktgelden werden bijgehouden, maakte later deel uit van het proces waarbij Joodse handelaren van de markten werden verdreven (vaak via de "Marktverordening" die later in 1941 werd aangescherpt).
* Geografie: De Kalvermarkt was een centrale marktplaats in Den Haag. Veel administratieve documenten uit deze tijd die bewaard zijn gebleven, geven inzicht in de bureaucratische uitvoering van de uitsluiting van de Joodse bevolking uit het economische leven.