5 december 1941 [Bovenaan, gestempeld/onderstreept:]
MARKTWEZEN AMSTERDAM .

[Rechtsboven, handgeschreven:]
Inspecteur

[Linksboven:]
No. 27/62/2 M.

[Rechtsboven:]
Amsterdam, 5 December 1941.

[Midden:]
Aan z.o.z.

[Handgeschreven door het midden:]
Verzonden 5/12

[Hoofdtekst:]
U gelieve het aan U in bruikleen afgestane snoer met toebehooren, voor de kramenverlichting op de markt Ten Katestraat ten spoedigste in te leveren bij den dienstdoenden marktambtenaar van bovengenoemde markt.

[Rechtsonder:]
De Directeur, Het betreft een administratieve oproep van de dienst Marktwezen van de gemeente Amsterdam. De ontvanger (wiens naam waarschijnlijk op de achterzijde staat, gezien de vermelding "z.o.z." - zie ommezijde) wordt gesommeerd om geleende materialen terug te geven.

• Onderwerp: Het retourneren van een elektrisch snoer met bijbehorende onderdelen die werden gebruikt voor de verlichting van marktkramen op de Ten Katemarkt in Amsterdam-West.
• Toon: Formeel en dwingend ("U gelieve... ten spoedigste in te leveren").
• Administratieve sporen: De handgeschreven aantekening "Verzonden 5/12" dient als verzendbewijs voor de administratie. De vermelding "Inspecteur" wijst erop dat het document mogelijk via een inspecteur is gelopen of voor diens administratie bestemd was. Het document dateert van december 1941, ruim anderhalf jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode nam de schaarste aan materialen (zoals koper in bedrading) toe. Bovendien stond de marktsector onder streng toezicht en werden er steeds striktere regels opgelegd door zowel de gemeente als de bezetter.

Hoewel de brief op zichzelf een alledaagse bureaucratische handeling lijkt, is de timing pikant: in 1941 werden Joodse marktkooplieden in Amsterdam steeds verder geïsoleerd en uiteindelijk verbannen van de reguliere markten. De Ten Katestraat was een van de markten waar dergelijke maatregelen direct effect hadden op de standplaatshouders. Of deze specifieke oproep verband houdt met de onteigening van Joodse ondernemers of puur een kwestie van materiaalbeheer was, kan zonder de achterzijde (de naam van de geadresseerde) niet met zekerheid worden vastgesteld, maar het past in het beeld van een strenger wordend beheer van schaarse middelen tijdens de oorlogsjaren.