Handgeschreven brief (verzoekschrift). 11 maart 1941. Onbekend (namens Mevr. de Wilde, wonende Plantage Kerklaan 57, Amsterdam). Onbekend (waarschijnlijk de directie van het Marktwezen of een gemeentelijke instantie). Amsterdam, 11 Maart 1941

INGEKOMEN
12 MRT. 1941
AFD. ONG. WERKL.

Mijne Heren,

Namens Mevr. de Wilde, Pl. Kerklaan 57, alhier, die wegens ziekte zelf niet schrijven kan, doe ik U het volgende schrijven toekomen.

De echtgenoot van Mevr. de Wilde, E. de Wilde, was marktkoopman in consumptiewaren, en had als zoodanig een standplaats op het Waterlooplein.

Daar hij d.d. 23 Febr. werd weggevoerd, wil een zijner ooms deze plaats op eigen naam en voor eigen rekening en risico aanhouden, opdat, zo de heer de Wilde mettertijd terugkeert, hij niet door concurrenten verdrongen en alsdan brodeloos gemaakt zou zijn.

Echter, en dit is de reden waarom ik dit schrijven tot U richt, staat de distributie der consumptie-artikelen op naam van den heer E. de Wilde.

Alvorens genoemde oom er nu toe overgaat de betreffende standplaats in te nemen, zou Mevr. de Wilde ter voorkoming van moeilijkheden gaarne de zekerheid hebben, dat zij er absoluut

[onderaan rechts:] 30 De brief is een formeel verzoek aan een overheidsinstantie om de exploitatie van een marktstandplaats op het Waterlooplein veilig te stellen. De feitelijke houder, Elias de Wilde, is op 23 februari 1941 "weggevoerd". Zijn vrouw, die zelf ziek is, laat via een tussenpersoon weten dat een oom de zaak tijdelijk wil overnemen.

Het doel van dit verzoek is tweeledig:
1. Behoud van inkomsten: Voorkomen dat de standplaats vervalt aan concurrenten.
2. Toekomstgarantie: De plek behouden voor het moment dat de heer De Wilde zou terugkeren, zodat hij niet "brodeloos" zou zijn.

De brief stipt een administratief probleem aan: de distributievergunningen voor de goederen staan nog op naam van de gedeporteerde echtgenoot, wat de overdracht naar de oom bemoeilijkt. Dit document is een aangrijpend getuigenis van de directe gevolgen van de Jodenvervolging in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog.

• De Razzia van februari 1941: De datum "23 Febr." in de brief verwijst direct naar de eerste grote razzia's in Amsterdam (22 en 23 februari 1941). Hierbij werden honderden Joodse mannen opgepakt op en rond het Waterlooplein en het Jonas Daniël Meijerplein als vergelding voor onlusten. Dit leidde kort daarna tot de Februaristaking.
• Elias de Wilde: Uit historische bronnen (zoals het Digitaal Monument Joodse Gemeenschap) blijkt dat Elias de Wilde (geboren in 1904) inderdaad op de Plantage Kerklaan 57 woonde. Hij werd na zijn arrestatie via kamp Schoorl naar het concentratiekamp Mauthausen gedeporteerd, waar hij op 21 augustus 1941 werd vermoord.
• Waterlooplein: Dit was het hart van de Joodse buurt en de centrale marktplaats voor veel Joodse handelaren. De brief illustreert hoe families wanhopig probeerden hun legale bron van bestaan te beschermen in de hoop op een snelle terugkeer van hun dierbaren, onwetend van het tragische lot dat de gedeporteerden wachtte. E. de Wilde Marktwezen