Handgeschreven brief met administratieve aantekeningen.
Origineel
Handgeschreven brief met administratieve aantekeningen. 31 oktober 1941. A. Nijenhuys, Amsterdam. Commissie der Vischhandel. [Links boven, diagonaal]:
Inschrijven
[Midden boven, stempel]:
Nº 464 / 78 / M. 1941 10/11
[Rechts boven]:
Amsterdam, 31 October 1941.
Moerle
Extra form.
[Geadresseerde]:
Commissie der Vischhandel,
[Body]:
Ondergeteekende A. Nijenhuys,
Kinkerstraat 177 III alhier, verzoekt in aanmerking
te komen voor het verkoopen van zoetwatervisch.
Daar ik al vanaf 1913 in de vischhandel
werkzaam ben, hoop ik dat er geen bezwaar bestaat
om ook voor zoetwatervisch in aanmerking te komen.
A. Nijenhuys
[Linksonder]:
A. Nijenhuys
Kinkerstraat 177 III
Amsterdam (West)
[Postscriptum]:
P.S. Ik heb wel een toewijzing voor aal.
[Linksonder, diagonaal geschreven]:
Op lijst voor
bij toewijzing
[Rechtsonder, administratieve krabbels]:
ongezener [?] p. 12-11-41
11 uur
B 10/11 In deze brief verzoekt A. Nijenhuys, een viskoper uit de Amsterdamse Kinkerbuurt, de 'Commissie der Vischhandel' om toestemming voor de verkoop van zoetwatervis. Hij onderbouwt zijn verzoek door te wijzen op zijn jarenlange ervaring in de branche (sinds 1913). In de naloop (P.S.) vermeldt hij dat hij al over een vergunning (toewijzing) voor de verkoop van aal beschikt.
De diverse aantekeningen op het document wijzen op een ambtelijke afhandeling. Het grote stempel met het nummer 464/78 duidt op de registratie in het archief van de commissie. De aantekening "Oproepen" en "Extra form." suggereert dat de afzender is opgeroepen voor nader overleg of dat er aanvullende documentatie nodig was. De diagonale tekst linksonder ("Op lijst voor bij toewijzing") impliceert dat zijn verzoek in overweging is genomen voor een toekomstige vergunningsronde. Het document dateert van oktober 1941, ruim een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de economie volledig gereguleerd en stond de voedselvoorziening onder strikt toezicht van de bezetter en Nederlandse distributie-organen.
De 'Commissie der Vischhandel' was een van de instanties die toezagen op de distributie en verkoop van schaarse goederen. Zonder officiële 'toewijzing' of vergunning was legale handel onmogelijk. De brief illustreert de bureaucratische realiteit voor kleine ondernemers tijdens de bezetting: zelfs ervaren handelaren moesten formele verzoeken indienen om hun assortiment te mogen uitbreiden of hun nering voort te zetten in een tijd van toenemende schaarste en distributiebeperkingen. A. Nijenhuys P.S. Ik
Samenvatting
In deze brief verzoekt A. Nijenhuys, een viskoper uit de Amsterdamse Kinkerbuurt, de 'Commissie der Vischhandel' om toestemming voor de verkoop van zoetwatervis. Hij onderbouwt zijn verzoek door te wijzen op zijn jarenlange ervaring in de branche (sinds 1913). In de naloop (P.S.) vermeldt hij dat hij al over een vergunning (toewijzing) voor de verkoop van aal beschikt.
De diverse aantekeningen op het document wijzen op een ambtelijke afhandeling. Het grote stempel met het nummer 464/78 duidt op de registratie in het archief van de commissie. De aantekening "Oproepen" en "Extra form." suggereert dat de afzender is opgeroepen voor nader overleg of dat er aanvullende documentatie nodig was. De diagonale tekst linksonder ("Op lijst voor bij toewijzing") impliceert dat zijn verzoek in overweging is genomen voor een toekomstige vergunningsronde.
Historische Context
Het document dateert van oktober 1941, ruim een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de economie volledig gereguleerd en stond de voedselvoorziening onder strikt toezicht van de bezetter en Nederlandse distributie-organen.
De 'Commissie der Vischhandel' was een van de instanties die toezagen op de distributie en verkoop van schaarse goederen. Zonder officiële 'toewijzing' of vergunning was legale handel onmogelijk. De brief illustreert de bureaucratische realiteit voor kleine ondernemers tijdens de bezetting: zelfs ervaren handelaren moesten formele verzoeken indienen om hun assortiment te mogen uitbreiden of hun nering voort te zetten in een tijd van toenemende schaarste en distributiebeperkingen.