Handgeschreven verzoekschrift. 24 november 1941. W.B. Willemsen, Singel 6, Amsterdam. [Linksboven, diagonaal geschreven:]
Inschrijven
Verzoek ingewilligd
[onleesbare paraaf]

[Rechtsboven:]
No 46A/III/1 M. 1941 26/11
Am. 24.11.41.

Mijnheer

Daar mijn zoon zelf voor een huisgezin staat
zoo wensch ik voor mij zelf een mosselen kaart
daar ik al 23 jaar op de Haarlemmer Sluis sta
met een haringkar en daar nu geen brood mee
te verdienen is ik kan zelf ’morgens niet zoo
vroeg op de visch markt wezen daar ik met
remetiek aan mijn beenen sukkel zoo wensch
ik nu zelf in aanmerking te komen een toegang
kaart verblijf ik in goede en beleefde afwachting.

W.B. Willemsen
singel 6

[Rechtsonder:]
opv
8 * Taalgebruik: Het document is geschreven in een eenvoudige, licht archaïsche stijl met enkele spelfouten die typerend zijn voor die tijd en de sociale achtergrond van de schrijver (bijv. "remetiek" voor reumatiek, "visch markt", "mosselen kaart").
* Kern van de aanvraag: De heer Willemsen is een haringverkoper die al 23 jaar op de Haarlemmersluis staat. Vanwege de oorlogsomstandigheden ("geen brood mee te verdienen") en zijn lichamelijke gebreken (reumatiek aan de benen) kan hij niet meer vroeg naar de vismarkt om haring te halen. Hij vraagt daarom een eigen 'toegangskaart' of 'mosselenkaart' aan, vermoedelijk om in de handel in mosselen te kunnen treden als alternatieve bron van inkomsten.
* Persoonlijke omstandigheden: De aanvrager vermeldt dat zijn zoon inmiddels een eigen huishouden heeft ("voor een huisgezin staat"), wat impliceert dat de vader nu voor zijn eigen inkomen moet zorgen of dat de gezinssituatie is veranderd waardoor deze kaart noodzakelijk is geworden.
* Besluitvorming: De notitie in de linkerbovenhoek ("Verzoek ingewilligd") toont aan dat de autoriteiten begrip hadden voor zijn situatie en de vergunning/kaart hebben toegekend. Dit document stamt uit november 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode werd de schaarste aan voedsel en middelen steeds nijpender, wat leidde tot een strikt systeem van vergunningen, distributiekaarten en handelsbeperkingen.

Voor kleine zelfstandigen, zoals deze haringverkoper aan de Haarlemmersluis (een bekende locatie in Amsterdam nabij het Centraal Station), was het overleven een dagelijkse strijd. De verschuiving van haring naar mosselen duidt mogelijk op een verandering in het aanbod op de markt of een poging om een minder fysiek zwaar product te verhandelen. De bureaucratische afhandeling, zichtbaar aan de stempels en archiefnummers, is kenmerkend voor het strak georganiseerde distributie- en vergunningenstelsel van de gemeente Amsterdam tijdens de oorlogsjaren. W.B. Willemsen Willemsen is (De heer) Gemeente Amsterdam