Doorslag van een officiële brief (typschrift).
Origineel
Doorslag van een officiële brief (typschrift). 22 december 1941. De Directeur van (vermoedelijk) de Visscherijcentrale. [Handgeschreven]: Verzonden 22/12
HG.
den Heer J.J.Wijnschenk,
Westerstraat 250 III,
Amsterdam-Centrum.
Wijk 9.
46A/189/2 M. 22 December 1941.
Naar aanleiding van Uw brief ingekomen op 19 December jl. deel ik U mede, dat na behandeling van Uw verzoek in de door de Visscherijcentrale ingestelde Commissie is gebleken, dat er geen aanleiding bestaat aan Uw verzoek te voldoen.
De Directeur, Dit document is een formele afwijzing van een verzoek dat door de heer J.J. Wijnschenk was ingediend. De brief is kort en zakelijk van toon, wat typerend is voor ambtelijke correspondentie uit die periode.
De "Visscherijcentrale" was een orgaan dat tijdens de bezettingsjaren toezicht hield op de visserijsector en de distributie van visproducten. Het feit dat de beslissing is genomen door een specifieke "Commissie" suggereert dat het verzoek mogelijk betrekking had op een vergunning, een toewijzing van goederen, of een ontheffing van bepaalde beperkende maatregelen. De afwijzing is ongemotiveerd ("geen aanleiding bestaat"), wat de machtsverhouding tussen de instantie en de burger benadrukt. De datum van de brief, 22 december 1941, plaatst het document midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode werden de bureaucratie en de distributie van levensmiddelen streng gecontroleerd door de bezetter en de gelijkgeschakelde Nederlandse instanties.
De geadresseerde, Joseph Jacob Wijnschenk (geboren in 1895), was een Joodse Amsterdammer die op het vermelde adres in de Westerstraat woonde. Hij was van beroep visverkoper. Gezien de datum en de achtergrond van de heer Wijnschenk, is het zeer waarschijnlijk dat deze afwijzing te maken heeft met de toenemende uitsluiting van Joden uit het economische leven. Vanaf 1941 werden Joodse ondernemers en marktkooplieden stelselmatig gedwarsboomd door het intrekken van vergunningen en het opleggen van verboden. Uit archiefstukken (zoals die van de Joodsche Raad) blijkt dat Joseph Jacob Wijnschenk de oorlog niet heeft overleefd; hij werd in 1942 gedeporteerd en vermoord in Auschwitz. Dit document is daarmee een tastbaar bewijs van de ambtelijke weg die voorafging aan de uiteindelijke uitsluiting en vervolging. J.J. Wijnschenk
Samenvatting
Dit document is een formele afwijzing van een verzoek dat door de heer J.J. Wijnschenk was ingediend. De brief is kort en zakelijk van toon, wat typerend is voor ambtelijke correspondentie uit die periode.
De "Visscherijcentrale" was een orgaan dat tijdens de bezettingsjaren toezicht hield op de visserijsector en de distributie van visproducten. Het feit dat de beslissing is genomen door een specifieke "Commissie" suggereert dat het verzoek mogelijk betrekking had op een vergunning, een toewijzing van goederen, of een ontheffing van bepaalde beperkende maatregelen. De afwijzing is ongemotiveerd ("geen aanleiding bestaat"), wat de machtsverhouding tussen de instantie en de burger benadrukt.
Historische Context
De datum van de brief, 22 december 1941, plaatst het document midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode werden de bureaucratie en de distributie van levensmiddelen streng gecontroleerd door de bezetter en de gelijkgeschakelde Nederlandse instanties.
De geadresseerde, Joseph Jacob Wijnschenk (geboren in 1895), was een Joodse Amsterdammer die op het vermelde adres in de Westerstraat woonde. Hij was van beroep visverkoper. Gezien de datum en de achtergrond van de heer Wijnschenk, is het zeer waarschijnlijk dat deze afwijzing te maken heeft met de toenemende uitsluiting van Joden uit het economische leven. Vanaf 1941 werden Joodse ondernemers en marktkooplieden stelselmatig gedwarsboomd door het intrekken van vergunningen en het opleggen van verboden. Uit archiefstukken (zoals die van de Joodsche Raad) blijkt dat Joseph Jacob Wijnschenk de oorlog niet heeft overleefd; hij werd in 1942 gedeporteerd en vermoord in Auschwitz. Dit document is daarmee een tastbaar bewijs van de ambtelijke weg die voorafging aan de uiteindelijke uitsluiting en vervolging.