31 juli 1918 M.S. G. 31 Juli 1918

In antwoord op Uw schrijven
d.d. 28 dezer deel ik U mede
dat waar het niet mogelijk was
nauwkeurig vast te stellen welk
bedrag door ieder der kleinhandelaren
moest worden toegepast tengevolge der
bekende prijs verlaging, [doorgehaald]
besloten werd de vergoeding uit te
keeren, vergoeding naar de maatstaf
der door ieder dd. 4 Juli ontvangen
aardappelen te bepalen. De omstandigheid
dat de kleinhandelaren eerst in den loop
van dien dag bericht kregen van het feit
dat de nieuwe maximum prijzen eerst
den volgenden dag konden ingaan was
ons bekend en is bij het kiezen van
bovenbedoelde maatstaf degelijk in
overweging genomen. Ik vind daarom
geen aanleiding om aan Uw verzoek te voldoen.

Uw.
[Handtekening] * Inhoud: De brief is een formele afwijzing van een verzoek (waarschijnlijk een bezwaarschrift) over de berekening van compensaties voor winkeliers. Vanwege een prijsverlaging op aardappelen leden handelaren verlies op hun voorraad. De overheid/instantie koos ervoor de vergoeding te baseren op de leveringen van 4 juli. De afzender erkent dat handelaren pas laat op de hoogte waren van de ingangsdatum van de nieuwe prijzen, maar stelt dat hier al rekening mee is gehouden bij het bepalen van de regeling.
* Schrifttype: Een vlot, zakelijk cursief handschrift uit het begin van de 20e eeuw, met gebruik van de toenmalige spelling (bijv. "den volgenden dag", "dezer").
* Toon: Formeel, beslist en bureaucratisch. * Historische context: In juli 1918 bevond Nederland zich in de laatste fase van de Eerste Wereldoorlog. Hoewel neutraal, was er sprake van grote voedselschaarste en distributie. De overheid stelde maximumprijzen vast voor basisbehoeften zoals aardappelen om inflatie en zwarte handel tegen te gaan.
* Economische impact: Plotselinge wijzigingen in maximumprijzen door de overheid konden direct nadelig zijn voor de kleine ondernemer. Dit document getuigt van de wrijving tussen overheidsbeleid en de praktijk van de kleinhandel in oorlogstijd.
* Aardappeloproer: De context van aardappelschaarste was in deze periode zeer gevoelig; in 1917 had Amsterdam nog het 'Aardappeloproer' gekend vanwege tekorten en hoge prijzen. De strikte regulering in 1918 was bedoeld om dergelijke onrust te voorkomen.