Handgeschreven ambtelijk concept of adviesbrief.
Origineel
Handgeschreven ambtelijk concept of adviesbrief. Onder de tegenwoordige
omstandigheden is het niet
te vermijden of er moeten
personen overblijven voor wie er
visch te weinig meer
aanwezig is.
Ten einde het aantal van deze
laatste zoo klein mogelijk te
doen zijn zou wellicht getracht
kunnen worden telkens een grooter
aantal manden visch naar het
Aanbod (?) aangevoerd te krijgen
dan thans het geval is. Met
een dergelijke grooteren aanvoer
zou evenwel gepaard gaan een
vermeerdering van risico dat
er visch overblijft. Een andere
mogelijkheid nl. de verlaging van
het rantsoen tot 1/2 pond per hoofd
is practisch ongewenscht gebleken
daar velen niet dan niet na hun
recht om visch te bekomen gebruik maken
en er de allerminst zekerheid bestaat
dat de beschikbare visch verkocht
wordt.
[doorgestreept: Ten aanzien van het schrijven van]
J.F. Westerman moet ik U te moeten
adviseren Ik meen U in dit geval
te moeten adviseren niet over te gaan
tot het langer geldig verklaren der vischbonnen
dan één dag. Om. De tekst kaart een distributieprobleem aan: er is niet genoeg vis voor iedereen, maar tegelijkertijd is er een risico op bederf en overschotten.
* Dilemma: Meer aanvoer zou het tekort oplossen, maar verhoogt het risico dat vis onverkocht blijft.
* Rantsoenering: Een verlaging van het rantsoen naar een half pond wordt als onpraktisch gezien, omdat consumenten onregelmatig gebruikmaken van hun rechten.
* Besluit: De auteur adviseert tegen het verlengen van de geldigheidsduur van visbonnen. De bonnen mogen slechts één dag geldig zijn om een snelle doorloop van de bederfelijke waar te garanderen.
* Personen: J.F. Westerman wordt genoemd als de indiener van een schrijven of voorstel. Dit stuk weerspiegelt de complexe logistiek van de voedselvoorziening tijdens een oorlogssituatie in Nederland. De spelling "visch" (vóór de spellinghervorming van 1947) en de focus op bonnen wijzen op een ambtelijke context binnen de Rijksdienst voor de Voedselvoorziening of een vergelijkbare lokale instantie. De nadruk op de eendaagse geldigheid van bonnen is specifiek voor bederfelijke goederen; voor houdbare producten zoals textiel of meel waren bonnen vaak veel langer geldig. J.F. Westerman