Handgeschreven brief (verzoekschrift). Als vaste kruier, waardoor hy
op de markt de karre of bak-
fietsen al op kan vangen, en zoo
doende aan een half bestaan
geholpen kan worden, te meer
daar hy een oog mist, waardoor
het toch al vaak moeilyk is
om regelmatig iets te vinden.

By voorbaat vriendelyk
bedank teeken ik
Hoog achtend zyn
Vader
J. F. van Angelbeek
Rozenstraat 57
Centrum. De brief is een verzoek van een vader voor zijn zoon. De kern van het verzoek is om de zoon aan te stellen als "vaste kruier" op de markt. Zijn specifieke taak zou zijn om karren en bakfietsen "op te vangen" (waarschijnlijk het assisteren bij het parkeren of uitladen).

De vader voert een dringende sociale reden aan: zijn zoon mist een oog. Vanwege deze handicap is het voor hem moeilijk om regulier werk te vinden. De aanstelling als kruier zou de zoon helpen aan "een half bestaan" (een bescheiden inkomen of een basis in het levensonderhoud). De toon van de brief is formeel en beleefd, wat gebruikelijk was voor dergelijke verzoeken aan instanties. Dit document biedt een inkijkje in de sociaaleconomische omstandigheden van de vroege 20e eeuw, een tijd waarin mensen met een fysieke beperking vaak afhankelijk waren van specifieke vergunningen voor ongeschoold werk om niet in volledige armoede te vervallen.

De genoemde locatie, Rozenstraat 57 in het Centrum, duidt zeer waarschijnlijk op de Jordaan in Amsterdam. Dit rijmt met de nabijheid van grote markten (zoals de Noordermarkt of de Westermarkt) waar kruiers essentieel waren voor de logistiek. De term "vaste kruier" suggereert dat er een officieel systeem van vergunningen was voor wie dit werk op de markt mocht verrichten. F. van Angelbeek