Getypte brief (doorslag). 14 mei 1941. De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markt of een daaraan gelieerde gemeentelijke dienst). Extra
HG.

                                    den Heer Wethouder
                                    voor de Levensmiddelen,
                                    <u>A l h i e r .</u>

65/1/11 N. 14 14 Mei 1941.

    In bijlage dezes heb ik de eer U te doen geworden: 7 con-

tracten in duplo betreffende de pakhuisafdeelingen no.'s P 1, P 2,
P 3, P 4, P 5, P66 en P 7 van pier P op de Centrale Markt, voor den
opslag van goederen (vide besluit van Burgemeester en Wethouders
d.d. 7 April 1939 no.97 L.M.1939).
Ik moge U beleefd verzoeken de onderteekening van deze
contracten door den heer Regeeringscommissaris voor Amsterdam te
willen bevorderen en mij ze daarna te doen retourneeren; dezerzijds
kan dan voor registratie worden zorggedragen.

                                            De Directeur, *   **Inhoud:** De brief dient als begeleidend schrijven voor zeven huurcontracten voor pakhuisruimtes (Pier P) op de Centrale Markt in Amsterdam. De directeur verzoekt de wethouder om bemiddeling bij de ondertekening door de Regeringscommissaris.

• Opvallende details:
  • Er staat een typefout in de opsomming: "P66" in plaats van het logische "P 6".
  • Het woord "opslag" is handmatig onderstreept.
  • De brief verwijst naar een besluit van vóór de oorlog (april 1939), maar de afhandeling vindt plaats in mei 1941.
• Bestuurlijke terminologie: De term "Regeeringscommissaris voor Amsterdam" is een cruciale aanwijzing voor de tijdgeest. Na de Februaristaking van 1941 ontsloeg de Duitse bezetter het Amsterdamse college en de gemeenteraad, en stelde een regeringscommissaris aan (Edward Voûte) die de macht overnam. Dit document biedt een inkijkje in de voortzetting van de gemeentelijke bureaucreatie tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De Centrale Markt in Amsterdam was essentieel voor de voedseldistributie en opslag in een tijd van toenemende schaarste en rantsoenering. De bemoeienis van de "Wethouder voor de Levensmiddelen" en de noodzaak voor goedkeuring door de door de nazi's gecontroleerde regeringscommissaris illustreert hoe de reguliere bedrijfsvoering van de stad direct ondergeschikt was gemaakt aan het nieuwe bezettingsbestuur.