Administratief concept of ambtelijk advies. 19 maart 1901 (gebaseerd op de kantlijnnotitie "19/3 01"). [Kantlijn links:]
19/3 01
7

[Hoofdtekst:]
Indien U zich met het bovenstaande kunt
vereenigen, heb ik de eer U te adviseeren den
adressant te doen berichten, dat na onderzoek
is gebleken, dat geen redenen aanwezig zijn hem
van zijne verplichtingen jegens de gemeente, voort-
vloeiende uit de door hem aangegane huurover-
eenkomst, te ontheffen.

[Paraaf:]
v.d. V.

I Op grond van deze overweging heb ik
gemeend een voorstel te maken, door
den huurder van de huurovereenkomst
betreffende de kelder, te ontheffen.

II Ik merk nog op dat de
fruitvrouwen die reeds jaren lang pakhuis-
of stalletjes op de markt in huur hebben,
welke door gebrek aan fruit gedurende
het geheele voorjaar grootendeels leeg
hebben gestaan nooit om ontheffing
of huurverlaging heeft gevraagd. De tekst is een ambtelijk advies gericht aan een superieur (waarschijnlijk de burgemeester of wethouder), geschreven door een ambtenaar (geparafeerd als v.d. V.). De kern van het advies is negatief: de schrijver ziet geen reden om een specifieke huurder ("adressant") te ontslaan van zijn contractuele verplichtingen jegens de gemeente.

Er worden twee specifieke argumenten of kanttekeningen bijgevoegd:
1. Er wordt verwezen naar een eerder voorstel (of een parallel geval) waarbij een huurder van een kelder wel werd ontheven, maar dit lijkt hier niet als precedent te worden aanvaard voor de huidige kwestie.
2. De schrijver maakt een vergelijking met de "fruitvrouwen" op de markt. Zij hebben hun gehuurde pakhuizen en stallen het hele voorjaar leeg moeten laten staan door een gebrek aan aanvoer (fruit), maar zij hebben desondanks nooit om huurmatiging gevraagd. Dit dient als argument dat ondernemersrisico (zoals een tekort aan handelswaar) voor rekening van de huurder blijft. Dit document dateert van maart 1901 en geeft inzicht in de strikte uitvoering van gemeentelijke huurovereenkomsten aan het begin van de 20e eeuw. Het werpt een licht op de precaire positie van markthandelaren (zoals de genoemde fruitvrouwen), die afhankelijk waren van seizoensgebonden oogsten. Wanneer er "gebrek aan fruit" was, bleven de inkomsten uit, maar liepen de vaste lasten aan de gemeente door. Het document illustreert de zakelijke en onbuigzame houding van de overheid in die tijd ten aanzien van verzoeken om financiële coulance.