Ambtelijke brief / Verzoekschrift.
Origineel
Ambtelijke brief / Verzoekschrift. 25 juni 1942. De Directeur van de Dienst van het Marktwezen, Amsterdam. Het Centraal Kantoor van den Distributiedienst, Amstel 1, Amsterdam. [Handgeschreven in blauw/paars potlood bovenaan:] verzonden 27/6
vD/HB.
het Centraal Kantoor van den
Distributiedienst,
Amstel 1,
Amsterdam-Centrum. Wijk 2.
1/52/1 M. 1 25 Juni 1942.
In verband met bijgaande aanvrage voor een schoenenbon ten name van K.Marinus, contrôleur bij den Dienst van het Marktwezen te Amsterdam, werkzaam op de Vischmarkt alhier, zou ondergeteekende er beleefd bij U op willen aandringen, dat bovengenoemde contrôleur in de gelegenheid wordt gesteld zich een paar werkschoenen te verschaffen, daar hij deze voor zijn werkzaamheden op de terreinen en in de gebouwen der Vischmarkt, welke steeds door allerlei [handgeschreven tussenvoegsel:] is vischafval zijn verontreinigd, zeer dringend noodig heeft.
De Directeur, Deze getypte brief is een formeel ondersteuningsverzoek voor de toewijzing van een schoenenbon. De directeur van de Dienst van het Marktwezen bepleit de noodzaak van nieuwe werkschoenen voor een van zijn controleurs, de heer K. Marinus. De argumentatie stoelt op de hygiënische omstandigheden op de vismarkt; door het constante contact met "vischafval" slijten of vervuilen schoenen sneller dan onder normale omstandigheden, waardoor vervanging "zeer dringend noodig" is. De brief is opgesteld in de toen gangbare formele ambtenarentaal (bijv. "ondergeteekende zou beleefd bij U op willen aandringen"). Er is een kleine handgeschreven correctie ("is") toegevoegd, waarschijnlijk om de grammaticale aansluiting bij het onderwerp te verbeteren, hoewel het getypte "zijn" correct verwijst naar de meervoudige "terreinen en gebouwen". Het document stamt uit juni 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er een nijpend tekort aan grondstoffen en goederen, waardoor het distributiestelsel (de "bonnenkaart") van kracht was. Schoenen waren schaars en leer was een strategisch materiaal. Burgers en ambtenaren konden niet zomaar nieuwe schoenen kopen; men had daarvoor een specifieke toewijzing of bon van de Distributiedienst nodig. Voor beroepen met zware fysieke omstandigheden of specifieke slijtage, zoals werk op de vismarkt, konden werkgevers namens hun personeel een extra aanvraag indienen om de voortgang van de publieke dienstverlening te waarborgen. De locatie Amstel 1 was de plek waar destijds de centrale distributieorganisatie van Amsterdam gevestigd was (in de voormalige Diaconie).