Getypt rapport/memorandum met handgeschreven correcties en kanttekeningen. Omstreeks 1941-1942 (gebaseerd op tekstuele inhoud). [Pagina start]

160.000 hl. in pakhuizen en het ~~overige~~ in schepen en lichters.

De plaatselijke afdeeling der Vebena heeft bij het verkrijgen van opslagruimte, die zoowel wat inrichting als ligging betreft voor het doel geschikt moest zijn, verschillende moeilijkheden gehad, zoowel doordat de eigenaars, van wie panden moesten worden gehuurd, deze niet gaarne voor den opslag van aardappelen wilden afstaan, terwijl ook de gevraagde huurprijzen veelal bezwaren schijnen te hebben opgeleverd. Voor zoover de [handgeschreven: hieromtrent] dienaangaande door de Vebena verstrekte inlichtingen gaan, is voor kosten van opslag een zeker bedrag uitgetrokken, dat zoo min mogelijk mag worden overschreden.

Volgens opgave van de Vebena heeft zij voor den opslag 1941/1942 in huur gehad [doorgehaald: de volgende objecten:] [handgeschreven: verschillende panden in de gemeente waarvan een aantal, met een opslag capaciteit van ca. ... hl. minder geschikt of ongeschikt zouden zijn]

~~Daarvan zouden volgens haar minder geschikt of ongeschikt zijn geweest de volgende objecten:~~

De Vebena heeft bij monde van haar leider als haar opvatting medegedeeld, dat hierin h.i. voorzien zal moeten worden door den bouw van 4 aardappelhutten op elk der pieren M.N. en O der Centrale Markt. [handgeschreven invoeging gemarkeerd met 'T']

[Handgeschreven in linker marge, gemarkeerd met 'T':]
Hiertegen bestaan echter bezwaren van technischer aard, waarvoor vooralsnog geen oplossing is te vinden. [Paraaf/Handtekening]

[Vervolg getypte tekst:]
~~volgens reeds langer door haar gekoesterde wenschen.~~ Deze oplossing zou beteekenen, dat de kantoor- en bergruimten op bedoelde pieren, welke indertijd (1933/34) voor een bedrag van f 50.000 zijn gebouwd, en wel geheel volgens door de aardappelgrossiers zelf gegeven aanwijzingen, zouden moeten worden afgebroken. Behalve de hieraan voor de gemeente verbonden financieele bezwaren moet deze oplossing ten aanzien van de exploitatie (wat het verlies van losgelegenheid) volstrekt ondoelmatig worden geacht; om deze reden is het vraagstuk dat reeds voor ongeveer 4 jaar geleden door de aardappelgrossiers werd aangesneden, blijven rusten, totdat een aanvaardbare oplossing gevonden zou zijn (met het behoud in hoofdzaak van de bestaande gebouwtjes) mede in afwachting van de resultaten welke het machinaal lossen — waarvoor de grossiers een proefinstallatie in aanbouw hebben — zal blijken op te leveren. Afgezien hiervan zou het bouwen op de pieren een permanent karakter dragen, hetgeen de bouw

[Document breekt af] Het document is een ambtelijk concept waarin de spanning tussen de belangen van de aardappelhandel (Vebena) en de gemeentelijke overheid (beheerder van de Centrale Markt) duidelijk naar voren komt.

• Logistieke druk: Er is een noodzaak om 160.000 hectoliter aardappelen op te slaan. De marktpartijen ondervinden weerstand van particuliere eigenaren en klagen over hoge huren.
• Vebena's voorstel: De bond stelt voor om nieuwe "aardappelhutten" te bouwen op specifieke pieren (M, N en O) van de Centrale Markt. Dit lijkt een herhaling van een wens die al jaren speelt.
• Tegengas: De auteur van het document (of de corrector) is kritisch. Men wijst op de kapitaalvernietiging (afbraak van panden uit 1933/34 die indertijd nota bene naar wens van de grossiers zijn gebouwd) en het verlies van kostbare loskade.
• Innovatie: Er wordt melding gemaakt van een "proefinstallatie" voor machinaal lossen, wat suggereert dat men hoopte dat technologische vooruitgang de noodzaak voor fysieke uitbreiding zou wegnemen. Dit document stamt uit de vroege jaren van de Duitse bezetting van Nederland (het seizoen 1941/1942 wordt genoemd). De voedselvoorziening was in deze periode cruciaal en stond onder streng toezicht van de overheid.

De Vebena speelde een centrale rol in de distributieketen. De Centrale Markt in Amsterdam (geopend in 1934) was het kloppend hart van de voedseldistributie voor de stad. De discussie over "aardappelhutten" (eenvoudige houten of stenen opslagplaatsen) op de pieren laat zien hoe de infrastructuur onder druk stond door de oorlogsomstandigheden en de noodzaak om grote voorraden aan te leggen. De handgeschreven correcties suggereren een proces van beleidsvorming of verslaglegging waarbij kritisch naar de eisen van de handelsorganisaties werd gekeken.