Ambtelijk handgeschreven memo/brief. Juni 1942 (betreft gebeurtenissen op 19, 20 en 22 juni). [Linksboven, doorgehaald:]
onderwerp
Slechte kwaliteit
distr. aardappelen

[Midden boven, in rood potlood:]
2A/20/2

[Rechtsboven:]
W. l. M.

[Hoofdtekst:]
Onder terugzending van het over dit
briefbericht d.d. 24 Juni j.l. afgedaan no, 5786/17-
1942 ons advies vragende stuk, heb ik de
eer U. te berichten, dat het inderdaad juist is,
dat aanvankelijk verschillende
winkeliers getracht hebben, o.a. door sluiting
van de zaak, aardappelen achter te houden.
Door het optreden der Politie op 19 en 20 juni j.l.,
welke in de geheele stad winkeliers gelast heeft,
aardappelen te verkoopen, is hieraan een
einde gemaakt.

De mening van adressant, dat op Maandag
22 Juni j.l. op bon 21 A weer 1 kg. aardappelen
mocht worden geleverd, berust op een abuis. Ge-
vallen, waarin te veel geleverd zou zijn geworden,
zijn niet ter kennis van dezen Dienst gekomen.

Nu inmiddels de aardappelpositie zich ten gunste
heeft gewijzigd, heb ik de eer U te adviseren, deze zaak hiermede
als afgedaan te beschouwen.

[Onderaan rechts:]
De [?]
[Onleesbare paraaf]

[Kantlijn links onderaan:]
Top de
vrouw... [?] De tekst is een ambtelijk verslag over onregelmatigheden bij de aardappelverkoop in een niet nader genoemde stad (waarschijnlijk een grote gemeente). Het document bevestigt twee zaken:
1. Oppotting: Winkeliers probeerden voorraden achter te houden door hun winkels te sluiten, een reactie op de dreigende tekorten en prijsbeheersing. De politie heeft hiertegen hard opgetreden op 19 en 20 juni 1942 door winkeliers te dwingen hun voorraad te verkopen.
2. Bonnenstelsel: Er bestond onduidelijkheid bij een burger ("adressant") over de geldigheid van distributiebon 21 A. De ambtenaar stelt dat de bewering dat er extra geleverd mocht worden op die bon een "abuis" (fout) is.

De conclusie is dat het dossier gesloten kan worden omdat de aanvoer ("aardappelpositie") inmiddels verbeterd is. Dit document stamt uit de Tweede Wereldoorlog (1942), een periode waarin de voedselvoorziening in Nederland volledig via het distributiestelsel verliep. Aardappelen waren het belangrijkste basisvoedsel. Schaarste leidde vaak tot spanningen tussen burgers, winkeliers en de overheid. Winkeliers die voorraden achterhielden ("hamsterden" voor de zwarte markt), werden door de bezettingsautoriteiten en de Nederlandse politie streng gecontroleerd. Het noemen van specifieke bonnummers (zoals bon 21 A) illustreert de verregaande bureaucratisering van het dagelijks leven tijdens de oorlogsjaren.