16 november 1942 (volgens handgeschreven aantekening). [Getypte tekst]

Plan voor opslag van stapelgroente te Amsterdam voor het tydvak van November 1942 tot 1943 .

Aan den Burgemeester aangebodeh ter goedkeuring .

Betreft opslag van
x 10 000 kilo bewaar-uien
x 10 000 kilo prima peen
x 10 000 kilo prima rapen
op te slaan op 3 etage's van het koelhuis en voor zoover noodig in de voorm. Zuidvruchtenveiling en in de Hal .

De kosten van opslag en afgifte dienen door de Gemeente te worden vergoed volgens onderstaande begrooting :
inryden per 10 000 kilo f. 30,00
afleveren , 10 000 kilo f. 30,00

Bederf en onderwicht vraagt een risico-vergoeding van :
10% van de inkoopwaarde (franco Amsterdam) voor rapen
15% ,, ,, ,, ,, ,, voor uien
15% ,, ,, ,, ,, ,, voor peen

Wanneer geen kisten gehuurd kunnen worden , zal de Combinatie nieuwe kisten aanschaffen , waarvoor de Gemeente in de kosten [doorgehaald: zak] bydraagt met 50 cent per 30 kilo .

Voor algemeene onkosten - administratie , controle - zal de [doorgehaald: firma] Gemeente een bedrag van 1000 gulden uitkeeren .

Indien eventueel bewaking noodig blykt , zullen de kosten hier-voor door de Gemeente gedragen worden .

[Handgeschreven tekst onderaan]

per wagon f 60.—
25000 kilo noodig
Ontvangen 16 November '42 van Br. Kramer. S. * Doel van het document: Het document dient als een formeel zakelijk voorstel aan het gemeentebestuur van Amsterdam om de opslag van essentiële voedselvoorraden (stapelgroenten) te regelen. Het legt de financiële verantwoordelijkheid voor opslag, risico op bederf en administratie volledig bij de gemeente neer.
* Terminologie: Het gebruik van termen als "stapelgroente" (groenten die lang bewaard kunnen worden), "franco Amsterdam" (leveringsvoorwaarde waarbij de verkoper de transportkosten betaalt) en de "Combinatie" (waarschijnlijk een samenwerkingsverband van handelaren of een overheidsinstantie) duidt op een strak gereguleerde distributie.
* Correcties: In de tekst is het woord "firma" herhaaldelijk doorgestreept en vervangen door "Gemeente", wat suggereert dat de private partij (de Combinatie) probeert de financiële risico's en lasten van de voedselvoorziening direct door te schuiven naar het publieke domein.
* Handgeschreven toevoegingen: De aantekeningen onderaan lijken interne notities van de ontvanger bij de gemeente. De vermelding "25000 kilo noodig" wijkt af van de voorgestelde 30.000 kilo (3 x 10.000), wat kan wijzen op een aanpassing van het plan tijdens de beoordeling. Dit document stamt uit november 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de voedselvoorziening in de grote steden een kritieke zaak. De overheid (onder toezicht van de bezetter) probeerde via een distributiesysteem de voedselzekerheid te garanderen.

De opslag van "stapelgroenten" zoals uien en wortelen was essentieel om de winter door te komen. Het koelhuis en de Zuidvruchtenveiling in Amsterdam waren strategische locaties hiervoor. Het feit dat er expliciet gevraagd wordt om een vergoeding voor "risico op bederf" en "bewaking" onderstreept de schaarste en de waarde van deze goederen in oorlogstijd. Dergelijke plannen werden vaak opgesteld door semioverheidsinstanties of handelscollectieven die in opdracht van de burgemeester werkten om hongersnood in de stad te voorkomen.