Getypte ambtelijke brief met handgeschreven kanttekening. 23 april 1942 (handgeschreven aantekening: "Verzonden 25/4"). De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markt of een daaraan gerelateerde gemeentelijke dienst). [Handgeschreven in blauw potlood:] Verzonden 25/4

[Rechtsboven:] HG.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

37/4/10 M. 12 23 April 1942.

In bijlage dezes heb ik de eer U zes contracten in duplo te doen geworden betreffende huur van de pakhuisafdeelingen No.'s P 1, P 3, P 4, P 5, P 6 en P 7 op de Centrale Markt, voor den opslag van goederen (vide besluit van den Burgemeester en Wethouders d.d. 7 April 1939 No.97 L.M.1939).

Ik moge U beleefd verzoeken de onderteekening van deze contracten door den heer Burgemeester te willen bevorderen en mij ze daarna te doen retourneeren; dezerzijds kan dan voor registratie worden zorggedragen.

De Directeur, Deze brief is een formeel administratief schrijven betreffende de verhuur van opslagruimte op de Centrale Markt. De directeur van de betreffende dienst stuurt zes huurcontracten in tweevoud (duplo) naar de Wethouder voor de Levensmiddelen. Het doel is om deze contracten door de Burgemeester te laten ondertekenen.

Opvallend is de verwijzing naar een besluit uit 1939 (vóór de Duitse inval), wat aangeeft dat de administratieve afhandeling van deze specifieke pakhuisruimtes een vervolg is op beleid dat al voor de oorlog was ingezet. De toon is uiterst beleefd en ambtelijk ("heb ik de eer U", "ik moge U beleefd verzoeken"). De afkorting "HG" rechtsboven staat mogelijk voor een afdeling of een classificatie (zoals 'Huur en Gebouwen'). De brief dateert van april 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De "Centrale Markt" (waarschijnlijk de Centrale Markthallen in Amsterdam) speelde een cruciale rol in de voedselvoorziening, die tijdens de oorlogsjaren streng gereguleerd en gerantsoeneerd was.

De functie "Wethouder voor de Levensmiddelen" was in deze periode van vitaal belang voor de stadsorganisatie. Hoewel het document op zichzelf een routineuze administratieve handeling lijkt (het regelen van handtekeningen voor huurcontracten), vindt deze plaats tegen de achtergrond van een schaarste-economie waarbij de controle over pakhuizen en opslag van goederen essentieel was voor de bezetter en het lokale bestuur. De spelling ("onderteekening", "den") is conform de toen geldende Marchant-spelling.