11 november 1942 (Inclusief doorhalingen en boven de regel toegevoegde tekst tussen vierkante haken)

46⁹/79/18
A'dam, 11/11 1942
Kohler

Naar aanleiding van Uw
brief dd. 23 Oct. jl. deel ik U mede,
dat het verzoek van P. Reiffer om
hem bepaalde vischsoorten toe te wijzen
[na onderzoek] reeds meermalen door de verdelings-
commissie is afgewezen, omdat
in de winkels van Reiffer in hoofdzaak
aardapp., groenten en fruit wordt verkocht.
[e.m.m.] Hiervan is hem ook reeds op 23
Juli jl. door de N.V.C. mededeeling
gedaan.
In het feit, dat Reiffer thans
~~voorloopig~~ [deze] is erkend door de N.V.C.
centrale heeft genomen ~~??~~ geeft
geen aanleiding ~~vinden om~~
[om] ~~vinden op het standpunt~~ [op de beslissing]
terug te komen.

[In rode cirkel linksonder:]
met de C^ie beslist
m.a. geeft Kohler advies

[Rechtsonder:]
AA Het document is een reactie op een schrijven van 23 oktober 1942 betreffende een aanvraag van een zekere P. Reiffer. Reiffer wenst toestemming om vis te verkopen in zijn winkels. Het verzoek wordt resoluut afgewezen door de auteur van de notitie (ondertekend met 'AA').

De voornaamste reden voor de afwijzing is dat Reiffer een groenten- en fruithandelaar is ("aardapp., groenten en fruit") en geen visspecialist. De auteur merkt op dat dit verzoek al vaker is ingediend en telkens is afgewezen door de verdelingscommissie, voor het laatst in juli van dat jaar. Hoewel er blijkbaar een nieuwe status of erkenning is vanuit de "N.V.C. centrale", ziet de auteur hierin geen reden om het standpunt te wijzigen. De vele doorhalingen en correcties wijzen op een zorgvuldig geformuleerd ambtelijk besluit.

De rode aantekening linksonder verduidelijkt de procedure: de uiteindelijke beslissing ligt bij de commissie (C^ie), terwijl Kohler optreedt als adviseur. Dit document stamt uit november 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de schaarste aan voedsel groot en werd de handel volledig gereguleerd door de bezetter en Nederlandse overheidsorganen zoals de N.V.C. (Nederlandsche Verdelingscentrale).

Winkeliers waren gebonden aan strikte regels over wat zij mochten verkopen. Het systeem van distributie en toewijzing was bedoeld om de beperkte voorraden te beheren. De afwijzing in dit document illustreert de starheid van dit systeem: men mocht niet zomaar buiten het eigen vakgebied (branchevervaging) treden, zeker niet wanneer het ging om schaarse eiwitbronnen zoals vis. De bureaucratische toon is kenmerkend voor de oorlogsadministratie, waarbij elke afwijking van de gestelde normen nauwkeurig werd gedocumenteerd en geweigerd. P. Reiffer