Handgeschreven verzoekschrift/brief.
Origineel
Handgeschreven verzoekschrift/brief. 31 mei 1942. A.G.L. Schindeler, Kinkerstraat 341, Amsterdam-W. Directeur van het Marktwezen, Amsterdam. [Rechtsboven:] 555
Amsterdam, 31 Mei 1942
Den Weledelen Heer Directeur van het Marktwezen
Amsterdam.
Ondergetekende vraagt vergunning om
40 % van zijn toegewezen aal te mogen doen roken
door L. Snoek te Volendam.
Hoogachtend,
A.G.L. Schindeler.
Kinkerstraat 341
Amsterdam-W.
[Ambtelijke aantekening onderaan:]
Zie aantekening bij verzoek
C. Schindeler. (46A/263/1) 9-6-'42
de Heer [onleesbaar, mogelijk initialen of paraaf] * Inhoud: De heer A.G.L. Schindeler verzoekt om toestemming om een aanzienlijk deel (40%) van de hem toegewezen hoeveelheid aal te laten roken door een externe partij, L. Snoek in Volendam.
* Historische Context: De brief dateert uit de Tweede Wereldoorlog (mei 1942). In deze periode was er sprake van een strikte distributie en regulering van voedsel door de bezettingsautoriteiten en de Nederlandse overheid. Producten zoals vis waren onderhevig aan toewijzingen (quota).
* Sociaal-economisch: De afzender is gevestigd aan de Kinkerstraat 341, wat destijds een drukke winkelstraat was. Dit suggereert dat Schindeler een vishandelaar of detaillist was die afhankelijk was van officiële toewijzingen van het Marktwezen. Het feit dat hij aal naar Volendam wil sturen voor verwerking, wijst op de specialisatie van Volendamse palingrokerijen.
* Bureaucracie: De ambtelijke notitie onderaan toont de administratieve afhandeling door de gemeente Amsterdam. Er wordt verwezen naar een ander dossier of verzoek van (waarschijnlijk een familielid) C. Schindeler, wat duidt op een familiebedrijf of meerdere gerelateerde zaken. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland werd de handel in levensmiddelen steeds stringenter gecontroleerd om zwarte handel te voorkomen en de voedselvoorziening (en die van de bezetter) te garanderen. Het 'Marktwezen' was de gemeentelijke instantie in Amsterdam die toezicht hield op de handel op de markten en de distributie van goederen. Verzoeken zoals deze waren noodzakelijk omdat het eigenhandig verplaatsen of laten bewerken van distributiegoederen zonder papieren als een economisch delict kon worden beschouwd. De verwijzing naar Volendam is logisch, aangezien dit dorp het centrum was van de palingrokerij-industrie, een expertise die nodig was om het product verkoopbaar te maken voor de Amsterdamse consument.
Samenvatting
- Inhoud: De heer A.G.L. Schindeler verzoekt om toestemming om een aanzienlijk deel (40%) van de hem toegewezen hoeveelheid aal te laten roken door een externe partij, L. Snoek in Volendam.
- Historische Context: De brief dateert uit de Tweede Wereldoorlog (mei 1942). In deze periode was er sprake van een strikte distributie en regulering van voedsel door de bezettingsautoriteiten en de Nederlandse overheid. Producten zoals vis waren onderhevig aan toewijzingen (quota).
- Sociaal-economisch: De afzender is gevestigd aan de Kinkerstraat 341, wat destijds een drukke winkelstraat was. Dit suggereert dat Schindeler een vishandelaar of detaillist was die afhankelijk was van officiële toewijzingen van het Marktwezen. Het feit dat hij aal naar Volendam wil sturen voor verwerking, wijst op de specialisatie van Volendamse palingrokerijen.
- Bureaucracie: De ambtelijke notitie onderaan toont de administratieve afhandeling door de gemeente Amsterdam. Er wordt verwezen naar een ander dossier of verzoek van (waarschijnlijk een familielid) C. Schindeler, wat duidt op een familiebedrijf of meerdere gerelateerde zaken.
Historische Context
Tijdens de Duitse bezetting van Nederland werd de handel in levensmiddelen steeds stringenter gecontroleerd om zwarte handel te voorkomen en de voedselvoorziening (en die van de bezetter) te garanderen. Het 'Marktwezen' was de gemeentelijke instantie in Amsterdam die toezicht hield op de handel op de markten en de distributie van goederen. Verzoeken zoals deze waren noodzakelijk omdat het eigenhandig verplaatsen of laten bewerken van distributiegoederen zonder papieren als een economisch delict kon worden beschouwd. De verwijzing naar Volendam is logisch, aangezien dit dorp het centrum was van de palingrokerij-industrie, een expertise die nodig was om het product verkoopbaar te maken voor de Amsterdamse consument.