Vischverdeeling.
straf H. Huise
en R. Jonker
460/321/121.

A’dam, 17/11 1942

W. L. M.

Onder terugzending van
de met uw kantbrief dd. 16 dezer
om spoedig advies ontvangen stukken
N° 259 L.M. 1942 heb ik de eer u
te berichten, dat de onderhavige over-
treding van de vischregeling [~~inderdaad~~ in rood doorgehaald]
[~~niet van grooter omvang~~] was. Het
betrof nl. een kistje gerookte baars
van 10 pond, voor welke vischsoort
niet veel belangstelling bij het publiek
bestaat. Hoewel Jonker heeft bovendien zelf
na de overdracht van dit kistje daarna
[~~en na een andere~~] melding gemaakt heeft
aan den M.O. – blijkbaar
[~~den overdracht, hetgeen wel be~~]
wijst, dat hij de ernst van de overtreding
niet goed inziende. – [~~en een straf op te~~]
[~~plaats met allewege thuis~~]
T. a. v. Huise ligt de zaak
wel iets anders; deze was nl. meer-
malen door den marktambtenaar ge-
waarschuwd om steeds van zijn aanvoeren
op de markt stipt melding te maken.
Bovendien heeft Huise zich na het
voorgevallene zeer onbehoorlijk ge- Dit document is een ambtelijk advies over de strafmaat voor twee personen die de visserijregels hebben overtreden tijdens de Duitse bezetting. Uit de tekst valt een duidelijk onderscheid in ernst op te maken tussen de twee verdachten:

1. R. Jonker: Zijn vergrijp wordt als relatief licht beschouwd. Het gaat om een kleine hoeveelheid (10 pond) gerookte baars, een vissoort waar weinig vraag naar was. Bovendien heeft Jonker zelf melding gemaakt bij de 'M.O.' (vermoedelijk de Marktorganisatie), wat duidt op een gebrek aan kwade opzet of een onderschatting van de ernst, maar wel op transparantie.
2. H. Huise: Zijn zaak wordt zwaarder aangerekend. Hij was een recidivist die al meerdere malen door de marktambtenaar was gewaarschuwd over de rapportage van zijn aanvoer. Daarnaast wordt zijn houding na het incident als "zeer onbehoorlijk" omschreven, wat vaak een verzwarende factor was in ambtelijke beoordelingen.

De tekst bevat diverse doorhalingen en correcties (interliniëringen), wat erop wijst dat dit een concept is waarbij de nuance van de rapportage zorgvuldig werd afgewogen. Het document dateert uit november 1942, een periode waarin de voedselvoorziening in het bezette Nederland strikt gereguleerd was. De "Vischverdeeling" was een cruciaal onderdeel van de geleide economie om zwarte handel te voorkomen en de distributie naar de bevolking (en de bezetter) te beheersen. Overtredingen van deze distributieregels werden streng gecontroleerd door marktambtenaren en gespecialiseerde instanties. De genoemde "M.O." staat zeer waarschijnlijk voor de Marktorganisatie, de instantie die toezicht hield op de handel en prijsvorming van onder andere visserijproducten. Dergelijke rapporten waren essentieel voor het bepalen van administratieve of strafrechtelijke sancties in een tijd van schaarste.