Ambtelijke notitie / Besluitvorming. 17 november 1942. Hagedoorns en voor
toewijzing v zeevisch
in aanmerking te mogen
komen behandeld.
Gelet op het feit, dat
de Hagedoorns pas
~~in~~ Sept 1941 ~~of~~ versche
zeevisch ~~zijn~~ gaan verkoopen
~~en dan nog slechts in geringe hoeveelheden~~
meent de commissie
hun verzoek om voor
toewijzing in aanmerking
te komen, te moeten
afwijzen

17-11-’42
[onleesbare handtekening, mogelijk: de Boer]

[Notitie linksonder in cirkel:]
v. Beuren
schrijven a.n. [aan den]
N.V.C.
8/ Het document betreft een negatief besluit op een aanvraag van de firma Hagedoorn. De firma wenste in aanmerking te komen voor een "toewijzing" van zeevis. Dit was in de oorlogsjaren een noodzakelijke vergunning of quotum om legaal in schaarse goederen te mogen handelen.

De argumentatie voor de afwijzing is dat de firma pas in september 1941 is begonnen met de verkoop van verse zeevis. Binnen het distributiestelsel van de Tweede Wereldoorlog werden toewijzingen vaak gebaseerd op historische rechten (bedrijven die al langere tijd, bij voorkeur van vóór de bezetting, in de branche actief waren). De doorgehaalde regel over de "geringe hoeveelheden" geeft aan dat men de motivatie puur wilde beperken tot de datum van aanvang van de handel.

De aantekening linksonder is een instructie voor de administratieve afhandeling: de ambtenaar "v. Beuren" krijgt de opdracht een schrijven op te stellen aan de N.V.C. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was de voedselvoorziening strikt gereguleerd. De N.V.C. (Nederlandsche Voedselvoorzienings Centrale) speelde een centrale rol in het beheersen van de markt. Omdat veel goederen, waaronder zeevis (die door de beperkingen op de Noordzee schaars was), op de bon gingen, moesten handelaren beschikken over officiële erkenningen en toewijzingen. Nieuwkomers op de markt werden in dit systeem vaak geweerd om de beperkte voorraden te reserveren voor gevestigde ondernemers.