Handgeschreven verzoekschrift. Job Koning, visventer (Haringstraat 10, Volendam). Voorzitter en leden van de Verdeelings Commissie. [Linksboven:]
No 46a/911/1

[Midden boven:]
M. 1942 19/12

[Rechtsboven, schuin geschreven:]
afwijzen
zie Insp
in dossier
April 1943

[Hoofdtekst:]
Volendam 18-12-’42.
Wel E. Heer Voorzitter
en leden der Verdeelings Commissie.

Ondergetekende Job Koning (Vischventer)
geboren 1890 17 Dec Verzoekt uw geacht
College of het niet mogelijk is dat ook hij
in de verdeeling van Zoetwatervisch voor
een dubbele toewijzing in aanmerking
kan komen aangezien hij een van
de oudste vischventers is en altijd zijn
brood heeft kunnen verdienen. Mijn meening
is dan ook dat mijn verzoek om genoemde
reden gerechtvaardigd is ook daar al mijn
collega’s deze toewijzing reeds bezitten.
Dit is dan ook de reden dat ik mij tot u
geachte Commissie heb gewend.
Hoopende dat u mij dan ook in deze
niet teleur zult stellen doch als nog
een gunstig antwoord terug te mogen
ontvangen teeken ik met de meeste
Hoogachting Uw dw: d:
Job Koning
Haringstraat 10
Volendam In deze brief verzoekt Job Koning, een 52-jarige visventer uit Volendam, de lokale Verdeelingscommissie om een verhoging van zijn quotum ("dubbele toewijzing") voor de handel in zoetwatervis. Hij voert twee belangrijke argumenten aan:
1. Zijn anciënniteit: hij is een van de oudste actieve visventers in het dorp.
2. Gelijkheid: hij stelt dat al zijn collega-visventers deze verhoogde toewijzing al hebben ontvangen.

Uit de handgeschreven notities bovenaan het document blijkt dat het verzoek uiteindelijk is afgewezen ("afwijzen"). De afhandeling hiervan heeft enige tijd geduurd, getuige de datum "April 1943". Het document stamt uit december 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van grote schaarste en stond de handel onder strikt toezicht van distributiestelsels. De "Verdeelingscommissie" bepaalde hoeveel handelswaar een ondernemer kreeg toegewezen. Voor een visventer in een vissersdorp als Volendam was de hoogte van deze toewijzing cruciaal voor zijn bestaansrecht; zonder voldoende vis om te verkopen had hij geen inkomen ("zijn brood verdienen"). De afwijzing van het verzoek in 1943 betekende in de praktijk waarschijnlijk een zware economische tegenslag voor de briefschrijver in een toch al moeilijke oorlogstijd. E. Heer