Ambtelijke correspondentie / interne memo. 18 augustus 1942. Max. prijzen
voor zeevisch

A'dam, 18/8 1942

19/8 '42 48 V.L. 6/1/2 W.H.M.

In bijlage dezes hebben wij de eer u te doen toekomen een beschikking van den S.G. van het Dept. van Landbouw en Visscherij dd. 10/8 jl. v.z. maximumprijzen voor zeevisch. Ingevolge het u bekende 2e Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941 moet thans ook deze vischsoort op den gemeentelijken afslag De Ruyterhaven worden aangevoerd, hetgeen vermoedelijk m.i.v. 20 dezer voor het eerst zal geschieden.

De door de N.V.C. ingestelde Verdeelingscommissie heeft zich op 18 dezer den geheelen dag bezig gehouden met het samenstellen van de verdeellijsten van deze vischsoorten. Het principe * Terminologie:
* S.G.: Secretaris-Generaal, de hoogste ambtenaar van een ministerie (in dit geval van Landbouw en Visscherij).
* dd. 10/8 jl.: de dato 10 augustus jongstleden.
* v.z.: Waarschijnlijk "van zake" of "voor zover" (betreffende).
* m.i.v. 20 dezer: met ingang van de 20e van deze maand.
* N.V.C.: De Nederlandsche Visscherij Centrale, een tijdens de bezetting opgerichte organisatie om de visserijsector centraal aan te sturen.
* De Ruyterhaven: Een locatie in Amsterdam (nabij het Centraal Station) waar destijds een visafslag was gevestigd.
* Inhoud: Het document meldt dat er nieuwe maximumprijzen zijn vastgesteld en dat bepaalde vissoorten verplicht via de officiële gemeentelijke afslag verhandeld moeten worden. De distributie wordt gecoördineerd door een speciale commissie die lijsten opstelt voor de toewijzing van de vangst. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze tijd was de voedselvoorziening strikt gereguleerd door de overheid om schaarste te beheersen en de zwarte markt tegen te gaan. Door maximumprijzen in te stellen en verplichte aanvoer naar centrale afslagen (zoals de Ruyterhaven) te eisen, hield de bezetter (via de Nederlandse departementen) grip op de distributie. De vermelding van de "Verdeelingscommissie" onderstreept het bureaucratische karakter van de voedseldistributie in oorlogstijd: vis was niet langer vrij verhandelbaar, maar werd volgens strikte lijsten toegewezen aan handelaren of regio's. W.H.M.