Ambtelijk verslag of interne notitie. 12
De commissie wijst er al dadelijk op, dat er voor
de verdeeling van zeevisch geen regeling
is te treffen geweest aan de hand van
de omzetcijfers over de basisjaren bij
gebrek aan gegevens van de zijde van den
handel. Zij stond dus voor de keuze
hetzij een loutere verdeelregeling,
welke met vermeende hoeveelheden
van de vroegere omzetten rekening hield,
en dus uitsluitend op de kennis van de
leden der commissie zou moeten berusten of een
regeling te treffen, welke met de prak-
tijk zooveel mogelijk rekening hield.
Zij heeft uiteraard voor de
laatste regeling gekozen. De eerstge-
noemde regeling zou uitsluitend
op een willekeurige schatting of
over omzetten hebben berust zeker
hetgeen de grootste mogelijke wille-
keur zou hebben opgeleverd.
Het adres van de heren Schundeler e. s.
wekt den verkeerden indruk al zou
de bestaande verdeelregeling den geheelen handel
over één kam scheren. Het tegen-
deel is het geval.
De commissie wil er op wijzen, dat
de geldende verdeelregeling voor zee-
visch berust op een duidelijke
onderscheiding t. w.

[zie brief 20 Augst II]
460/4/90 In dit document legt een commissie verantwoording af over de totstandkoming van een distributieregeling ("verdeelregeling") voor zeevis. De kernpunten zijn:

1. Gebrek aan data: Er konden geen historische omzetcijfers uit basisjaren worden gebruikt omdat de vishandel deze gegevens niet had aangeleverd.
2. Methodologische keuze: De commissie moest kiezen tussen een puur theoretische regeling gebaseerd op vermoedens en schattingen van commissieleden, of een regeling die aansluit bij de praktijk.
3. Besluit: Men heeft gekozen voor de praktische insteek om willekeur ("willekeurige schatting") te voorkomen.
4. Weerlegging klacht: De commissie reageert op een bezwaarschrift ("adres") van de heren Schundeler e.s. (en socii). De commissie ontkent dat zij alle handelaren op dezelfde manier behandelt ("over één kam scheren") en stelt dat er juist sprake is van een duidelijke differentiatie. Dit document stamt waarschijnlijk uit een periode van schaarste en overheidsingrijpen in de voedselvoorziening, zoals de Eerste of Tweede Wereldoorlog of de crisisjaren '30 in Nederland. Tijdens dergelijke periodes werden 'verdeelorganen' opgericht om schaarse goederen zoals zeevis eerlijk over de handelaren te verspreiden. De tekst weerspiegelt de spanning tussen de bureaucratische noodzaak tot regeling en de weerstand vanuit de vrije handel (vertegenwoordigd door figuren als Schundeler). De rode cijfers onderaan lijken een archief- of dossierkenmerk te zijn.