Handgeschreven ambtelijke notitie met kanttekeningen. 7 november 1942 (gebaseerd op de rode aantekening). [Hoofdtekst in zwarte inkt]

3 a
bij de geringe aanvoer v. [van] fijne visch-
soorten die aan de winkelverkoopers
worden aangevoerd en vergoeding in ge-
lijke grootte aan groven zeevisch toe wij-
zing zal hun krijgen kunnen wij ons
wel vereenigen, omdat zij een
bevestiging is krachtens het verschil
in toewijzing tusschen winkel- & straat-
handel, zooals deze in de door ons aan
hun voorgestelde regeling in brief v.
20 Augst. j.l. is voorgesteld.
Wij verzoeken U beleefd ons te willen
machtigen tot [doorgehaald: eventueele] toepassing van deze
correctie op de bestaande regeling.

[Paraaf/Handtekening]

[Aantekening in rood]

Regeling wordt gemaakt
tusschen grovere & fijne
soorten. Hierin kan aanleiding
liggen om indien grovere op v. [voor]
fijne visch wordt geleverd
de leveranties hooger te
stellen, zoodat de te kleine
winst wordt gecompenseerd
dat zou werken in de richting
voorstel IJmuiden.
Nader bespreken 7-11-42
[Paraaf] Het document is een intern memo of een conceptbrief betreffende de visdistributie tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van het voorstel is dat winkelverkopers, bij een tekort aan "fijne vis" (duurdere soorten), gecompenseerd moeten worden met een gelijke hoeveelheid "grove zeevis".

De schrijver stelt dat dit in lijn is met het eerder gemaakte onderscheid tussen de winkelhandel en de straathandel (waarbij winkeliers vaak hogere lasten hadden en dus andere toewijzingen behoefden). Er wordt expliciet verwezen naar een eerdere regeling van 20 augustus van dat jaar.

De rode kanttekening (waarschijnlijk van een superieur of een andere afdeling) voegt een praktisch economisch aspect toe: omdat grove vis minder winst oplevert per kilo dan fijne vis, stelt men voor om de hoeveelheid (leveranties) te verhogen als er grove vis wordt geleverd ter vervanging van fijne vis. Dit dient om de winstderving van de handelaar te compenseren. Er wordt verwezen naar een "voorstel IJmuiden", wat duidt op overleg met de visserijsector in deze belangrijke havenstad. Dit document stamt uit november 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. De visserij en de handel in levensmiddelen stonden in deze periode onder streng toezicht van de bezetter en de Nederlandse distributie-instanties (zoals het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening).

Door oorlogsomstandigheden en mijnengevaar op de Noordzee was de aanvoer van vis onregelmatig en schaars. "Fijne vis" (zoals tong of tarbot) was nauwelijks beschikbaar voor de gewone burger, terwijl "grove vis" (zoals kabeljauw of schelvis, maar ook minder populaire soorten) de hoofdmoot van de aanvoer vormde. Dergelijke regelingen waren essentieel om de distributieketen (winkeliers en straathandelaren) rendabel te houden terwijl de prijzen en hoeveelheden strak gereguleerd waren.