Handgeschreven conceptverslag of ambtelijke notitie (klad). [Marge links:]
1
Zoodat ~~het niet gelukt is~~ de juiste cijfers ontbreken op basis waarvan een verdeling kan worden toegewezen op grond van het oordeel, dat de Com. leden over elken vischkoopman, die zij individueel kennen, hebben gevormd.

[Hoofdtekst:]
kooplieden zijn nl. niet in staat om met exacte cijfers aan te toonen, wat hun omzetten in de basisjaren zijn geweest. De kooplieden Commissie stelt dan ook voor om de opgestelde verdeling te handhaven. Zij wijst echter op de volgende mogelijkheid om aan de grieven der winkeliers tegemoet te komen.

De aanvoer van fijne zeevisch is zeer gering, zoodat de winkeliers hiervoor slechts zelden aan de beurt komen. De Commissie stelt daarom voor [om] i.p.v. een ~~halve of een hele~~ toewijzing fijne visch (wanneer deze visch dus niet wordt aangevoerd) een dergelijke toewijzing grove zeevisch toe te wijzen, zoodat dan toch de winkeliers eenigermate in hun hooge bedrijfskosten worden tegemoetgekomen.

De klacht van adressanten, dat de fijne vischsoorten worden toegewezen aan winkeliers die deze visch niet kunnen gebruiken, wordt door de Com. ten stelligste ontkend. Op de betr. verdeellijst komen uitsluitend winkeliers voor, die op deze vischsoorten recht hebben, omdat ze deze ook vroeger hebben verkocht.

~~De klacht, vervat in de~~
Over de laatste alinea van het adres ~~waar het oordeel der commissie niet op het terrein~~ [kan de Commissie niet] oordeelen, aangezien deze aangelegenheid (winstmarges en het gewicht der kisten zeevisch) behoort tot de werkingssfeer der N.V.C.

Ten slotte wijst de Commissie er op dat het adres niet door enige zgn. "bezwaarden" is onderteekend. * Kern van het document: Het document betreft een reactie van een 'koopliedencommissie' op klachten van winkeliers (detailhandelaren) over de distributie van vis. De kern van het probleem is dat er geen exacte omzetcijfers uit de "basisjaren" beschikbaar zijn om een waterdichte quota-verdeling te maken.
* Oplossingsrichting: Omdat "fijne zeevisch" (duurdere soorten zoals tarbot of tong) schaars is, stelt men voor om winkeliers die hiervoor op de lijst staan maar niets ontvangen, ter compensatie "grove zeevisch" (goedkopere soorten zoals wijting of kabeljauw) toe te wijzen. Dit moet hen helpen hun vaste bedrijfskosten te dekken.
* N.V.C.: De tekst verwijst naar de N.V.C. Dit staat hoogstwaarschijnlijk voor de Nederlandsche Visch-Centrale, het orgaan dat tijdens de jaren van schaarste en distributie (vaak geassocieerd met de Tweede Wereldoorlog) de controle had over de visafslagen en prijzen.
* Redactioneel: De tekst is een werkdocument. De opsteller worstelt met de formulering van de verantwoording van de commissieleden, die blijkbaar op basis van persoonlijke kennis van de kooplieden beslissingen nemen bij gebrek aan harde cijfers. Dit document past in de context van de gereguleerde economie in Nederland, waarschijnlijk tijdens of vlak na de Tweede Wereldoorlog (ca. 1940-1948). In deze periode was de handel in levensmiddelen, waaronder vis, strikt aan banden gelegd door distributiestelsels. De "basisjaren" waarnaar verwezen wordt, zijn de refererentie-jaren (vaak 1938 of 1939) die bepaalden hoeveel toewijzing een handelaar kreeg. Het document illustreert de spanningen tussen de verschillende schakels in de keten (groothandel/kooplieden versus detailhandel/winkeliers) in tijden van schaarste. N.V.C.