Handgeschreven ambtelijke notitie of ontwerpbesluit. Normen toewijzing gerookte
visch, sprot, bokking e.d.
(In marge rechtsboven: 4x type)

1º Aan visch- en fruitzaken
en winkeliers in visch,
die deze artikelen ook verleden
jaar hebben verkocht.

2. Standplaatshouders met
gerookte visch, die echter
niet meer van standplaats
gebruik mogen maken, doch
op markten moeten staan.

3 rookers van aal, ook wanneer
ze vroeger geen ger. visch hebben
verkocht, ter compensatie
verbod rooken andere soorten visch.

________

Verbod verkoop anders
dan in winkels en op
markten.

________

Zie machtig. Brn. dd.
19 Oct, jb. no. 46 B/1/3/2-M.
4 weken proef. De tekst beschrijft de criteria voor wie in aanmerking komt voor de toewijzing van gerookte visproducten. Er worden drie categorieën onderscheiden:
1. Bestaande vishandelaren en fruitzaken die het jaar ervoor ook al deze producten verkochten (historische rechten).
2. Standplaatshouders (zoals straatverkopers) die gedwongen worden naar de markt te verhuizen.
3. Palingrokers, die als compensatie voor een verbod op het roken van andere vissoorten nu toch gerookte vis mogen verkopen.

Opvallend is het strikte verbod op verkoop buiten winkels en markten om. Dit wijst op een strak gereguleerde markt, wat vaak voorkwam tijdens de schaarste in en net na de Tweede Wereldoorlog. De notitie onderaan geeft aan dat het hier gaat om een "proef" van vier weken. Dit document is zeer waarschijnlijk afkomstig uit het archief van een gemeentelijk bureau voor voedselvoorziening of een productschap voor vis tijdens de bezettingsjaren of de vroege wederopbouw (ca. 1940-1948). In die periode was de distributie van voedsel strikt aan banden gelegd via vergunningen en toewijzingen om zwarte handel tegen te gaan en een eerlijke verdeling te waarborgen. De spelling (bijv. "visch", "rookers") is conform de Marchant-spelling die tot 1947 officieel was. De referentie "B/1/3/2-M" duidt op een systematische archivering binnen een grotere administratieve organisatie.