Getypte rapportpagina of brief (pagina 2). Vermoedelijk rond april 1938 (gebaseerd op de kanttekening). -2-

gang van zaken noodig is. Wij hebben overwogen of het
mogelijk is tegen dit euvel op de Centrale Markt,
maatregelen te nemen, waarbij wij ons echter op het stand-
[marge: moest] punt stellen, dat het initiatief daartoe moest uitgaan
van den georganiseerden handel, te weten de grossiers,
kleinhandelaren, venters en marktkooplieden. Deze groe-
pen hebben daarop gezamenlijk besprekingen gevoerd en
naar aanleiding daarvan de volgende concept-regeling
gemaakt.

[marge: Zie schrijven dd 12 April '38 aan Wethouder Levensmiddelen Blz 2 <---] Er zal worden opgericht een vereeniging van
verschillende categorieën van verkoopers op de Cen-
trale Markt. Een Commissie uit deze vereeniging zal
wanbetalers voor zich roepen en hen tot betaling aan-
sporen. Indien het plaatsen op een grijze, resp. zwarte
lijst door deze Vereeniging niet helpt, zal de Commis-
sie den Directeur van het Marktwezen verzoeken den be-
doelden kooper bij zich te ontboden; alsdan wordt hij
door de Commissie bij dien Directeur ondervraagd, naar
de op hem ingediende vordering. Heeft deze maatregel
geen succes, noch een daarna gevolgde oproep om door den
Wethouder voor de Levensmiddelen te worden gehoord, dan
zou den betrokkene de toegang tot de Centrale Markt
moeten worden geweigerd, indien de schuld althans vaststaat
hetzij door erkenning, hetzij door een gerechtelijk ge-
wijsde.

Wij vestigen er nog Uw aandacht op, dat de onder-
worpen regeling niet inhoudt, dat alleen de "zwarte
lijst" van de bedoelde vereeniging "Pecunia" zal worden
gevolgd. Integendeel; de Directeur van den Dienst van De tekst beschrijft een voorgestelde zelfreguleringsstructuur om betalingsachterstanden op de Centrale Markt aan te pakken. Het kernidee is dat het initiatief vanuit de handel zelf moet komen (grossiers, handelaren).

Er wordt een escalatiemodel voorgesteld:
1. Bemiddeling: Een commissie van de vereniging (genaamd "Pecunia") spreekt wanbetalers aan.
2. Registratie: Gebruik van een "grijze" of "zwarte" lijst.
3. Ambtelijke tussenkomst: Als de vereniging geen resultaat boekt, wordt de Directeur van het Marktwezen ingeschakeld voor een verhoor.
4. Politieke escalatie: Een gesprek met de Wethouder voor de Levensmiddelen.
5. Ultieme sanctie: Ontzegging van de toegang tot de markt, mits de schuld juridisch vaststaat of erkend is. Het document dateert uit 1938, een periode waarin de Amsterdamse Centrale Markt (tegenwoordig het Food Center aan de Jan van Galenstraat) een cruciale rol speelde in de voedseldistributie. De organisatie van de handel werd in deze tijd steeds formeler. De naam van de vereniging, "Pecunia" (Latijn voor geld), is typerend voor de zakelijke verenigingsnaamgeving uit die tijd. De verwijzing naar de "Wethouder voor de Levensmiddelen" duidt op de directe betrokkenheid van het gemeentebestuur bij de economische orde op de markten, een voorbode van de toenemende regulering in de jaren dertig.