Handgeschreven ambtelijke notitie / conceptbrief. 12 april 1938. (De tekst bevat diverse doorhalingen, deze zijn weergegeven met een horizontale streep. Tussenvoegingen zijn tussen [vierkante haken] geplaatst.)

8) credieten aan bepaalde grossiers worden
gebonden, hetgeen thans vrij vaak schijnt voor te
komen.

Het voorschrift, dat de debiteur, die
een afbetalingsregeling aanging, ~~moet~~ [evenzeer] ~~anders dan~~
gedurende den duur dier regeling alleen tegen
contante betaling mag koopen, ~~bevordert~~ bevordert
eveneens een ~~gezonde~~ goed handelsverkeer,
omdat het voorkomt, dat de schulden van iemand,
die, blijkens het feit, dat hij een afbetalingsregeling
moest aangaan, in moeilijkheden verkeert,
verder toenemen. ~~Bovendien maakt het uitstel~~
~~der zoogenaamde "grijze lijsten", dat de grossiers~~
~~goed meerder inzicht omtrent de credietwaardigheid~~
~~van de koopers.~~

Het optreden van de Gemeente is in dit stelsel
~~naar mijne meening tot dat~~ zooveel mogelijk beperkt;
het is echter m.i. noodzakelijk op de hierboven
uiteengezette gronden, dat ~~de voorgestelde~~
~~aanpak~~ [tenslotte] den wanbetaler kan worden belet
om ~~zich~~ op de markt te koopen, aangezien te
veel groepen (de veiling en de tuinders) niet tot
de regeling toetreden, ~~waardoor~~ ~~de door~~
~~deze groepen~~ den georganiseerden handel genomen maatregelen
tegen wanbetalers een groot deel van hun kracht ~~zouden~~ verliezen. ~~Met~~
~~betrekking van de tuinders met betrekking tot de~~
~~tuinders merk ik nog op, dat de inkomsten hunner~~
~~gezinnen zeer arm zijn; zij kunnen ook daarvoor~~
~~moeielijk doorlaten (dat zij contant verkoopen) niet~~
~~tot Pecunia toetreden, omdat zij~~ [handtekening/paraaf]

12-4-'38 avp. De auteur pleit voor een strikte regulering van kredietverlening aan personen die reeds in een afbetalingsregeling zitten. Het hoofddoel is te voorkomen dat mensen met financiële problemen hun schuldenlast verder vergroten door nieuwe aankopen op krediet.

Een cruciaal punt in de tekst is de constatering dat de effectiviteit van deze maatregelen wordt ondermijnd doordat bepaalde sectoren, specifiek de veilingen en de tuinders, niet deelnemen aan de collectieve afspraken. Hierdoor kunnen wanbetalers via deze kanalen alsnog goederen verwerven, wat de positie van de "georganiseerde handel" verzwakt. De doorgehaalde slotpassage suggereert een discussie over de precaire financiële situatie van tuindersgezinnen als reden voor hun niet-deelname. Het document dateert uit april 1938, de late crisisjaren in Nederland voor de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er een grote behoefte aan kredietbewaking om economische stabiliteit te waarborgen. De genoemde term "Pecunia" (in de doorgehaalde tekst) verwijst zeer waarschijnlijk naar de NV Instituut Pecunia, een destijds bekende organisatie voor kredietinformatie en incasso die in 1922 werd opgericht. De tekst weerspiegelt de spanning tussen de wens voor een gereguleerde markt (met steun van de Gemeente) en de weerbarstige praktijk van de vrije handel op markten en veilingen.