Dienstbrief / Circulaire 22 oktober 1942 Bedrijfschap voor Groenten en Fruit, Directie Geadresseerde Veilingsvereeniging No /05/123/1 M. 1942 27/10

B E D R I J F S C H A P V O O R G R O E N T E N E N F R U I T

Bankier : De Twentsche Bank N.V.
's-Gravenhage
Postrekening : No. 224314
AAN DE GEADRESSEERDE
D I R E C T I E . VEILINGSVEREENIGING.
Dict.Dr/AKl. ====================
No.1/'42.
Rb.V.V.O.
's-Gravenhage, 22 October 1 9 4 2.

       Het is noodzakelijk een uniforme regeling te treffen

voor de aflevering van groenten en fruit, wat betreft het voor
export bestemde gedeelte.
In verband hiermede is de volgende regeling met in-
gang van Maandag 26 October 1942 van kracht.
De levering door den teler op de veiling dient franco
aan wagon of schip te geschieden ter plaatse van de normaal
voor elke veiling aanwezige verlaadplaats of aan de normaal
bij elke veiling aanwezige verpakkingsloods van den
exporteur.
De exporteurs stellen voor de verlading in wagons of
schip het benoodigde personeel ter beschikking.
De veilingen hebben niet het recht, zelf deze verlading
te verzorgen of hiervoor bepaalde kosten (in welken vorm dan
ook) in rekening te brengen, tenzij hieromtrent tevoren met
den betreffenden exporteur een regeling is getroffen.
De exporteur blijft evenwel onder iedere omstandigheid
voor de verlading en voor het verladen product verantwoordelijk.

Kisten- en zakkenhuur.

       Wanneer de betreffende producten los worden verladen,

of wanneer deze direct worden omgepakt en van de kisten of
zakken geen verder gebruik wordt gemaakt, terwijl deze nog
denzelfden dag aan de veiling of aan de aanbrengers worden
ingeleverd, dan mag hiervoor geen huur worden berekend.
De regeling geldt voor alle voor export bestemde pro-
ducten, onverschillig of deze voor directen export
of voor de industrie (vriezerijen, conserven-
fabrieken, enz.) zijn bestemd.
De voorschriften zijn noodzakelijk, omdat bij het
berekenen van de op den export drukkende onkosten slechts
één regeling mogelijk is en het meerendeel der groenten- en
fruitveilingen reeds thans een overeenkomstige regeling
heeft getroffen.
Hetgeen hierboven is omschreven ten aanzien van den
export, geldt eveneens voor de levering van appelen en peren
aan de binnenlandsche industrie.

                     BEDRIJFSCHAP VOOR GROENTEN- EN FRUIT : - . . .

                     [Handtekening] Dit document is een officiële mededeling van het **Bedrijfschap voor Groenten en Fruit** aan veilingverenigingen. Het doel is de logistieke afhandeling en de kostenstructuur rondom de export van groenten en fruit te standaardiseren.

De kernpunten van de regeling zijn:
1. Uniformiteit: Er moet één duidelijke regel komen voor de aflevering van exportproducten om de onkosten beheersbaar te houden.
2. Verantwoordelijkheid verlading: De teler levert af tot aan de wagon of het schip ("franco"). De exporteur is vervolgens verantwoordelijk voor het laden en stelt hiervoor personeel beschikbaar. Veilingen mogen deze taak niet zomaar naar zich toe trekken of hiervoor kosten in rekening brengen.
3. Kisten- en zakkenhuur: Om onnodige kosten te vermijden, wordt bepaald dat er geen huur berekend mag worden voor emballage (kisten/zakken) die direct wordt leeggemaakt en op dezelfde dag wordt geretourneerd.
4. Reikwijdte: De regels gelden niet alleen voor directe export, maar ook voor leveringen aan de verwerkende industrie (zoals conservenfabrieken), inclusief de binnenlandse industrie voor appelen en peren. De datum van het document, 22 oktober 1942, is cruciaal voor de context. Nederland bevond zich midden in de Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het Bedrijfschap voor Groenten en Fruit was een publiekrechtelijke organisatie die in het kader van de nieuwe economische orde (de "Gelijkschakeling") werd opgericht of omgevormd om de voedselvoorziening en distributie centraal te sturen. In deze periode was de export van Nederlands voedsel streng gereguleerd en grotendeels gericht op Duitsland (de zgn. Ausfuhr).

Dergelijke uniforme regelingen waren bedoeld om de efficiëntie te verhogen en de grip van de centrale overheid (en de bezetter) op de voedselstromen te versterken. De nadruk op "kostenbesparing" en "uniforme regeling" past in het beleid van prijsbeheersing en maximale exploitatie van de landbouwproductie in oorlogstijd. De genoemde industrieën (vriezerijen, conserven) waren eveneens van strategisch belang voor de voedselvoorziening van de Wehrmacht en de burgerbevolking. Bedrijfschap Wehrmacht