16 november 1942. NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE

D I R E C T I E . AAN DE GEADRESSEERDE
Dict.Tj./AKl. VEILINGSVEREENIGING.
No.523/'42.
Rb.V.V.O.

                            's-Gravenhage, 16 November 1 9 4 2 .

      Hierdoor deelen wij U mede, dat de maximumprijs voor

jonge kastomaten met ingang van Dinsdag 17 November a.s. gewijzigd
wordt als volgt :

                                      GOED               AFWIJKEND

jonge kastomaten I, II, III & IV. f. 30.- f. 24.-
idem bonken " 20.- " 16,-

                    NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE : -
                                [Handtekening/Paraaf]

Nº 105/127/1 M. 1942 17/11

(A) 21976 - '42 - K 983 Dit document is een officiële prijsvaststelling voor jonge kastomaten (kas-tomaten), uitgevaardigd door de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF). De brief specificeert nieuwe maximumprijzen per kwaliteitscategorie ("GOED" versus "AFWIJKEND") en per sortering (I t/m IV en "bonken"). De prijzen zijn uitgedrukt in guldens (f.).

Opvallend is de strakke administratieve structuur, zichtbaar aan de dossiernummers (No.523/'42) en de afkortingen (Dict.Tj./AKl. en Rb.V.V.O.). De stempel linksonder met het nummer 105/127/1 wijst op de registratie bij de ontvangende instantie op 17 november 1942, de dag dat de nieuwe prijzen ingingen. Het document dateert uit november 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale was een door de bezetter ingesteld overheidsorgaan dat de volledige controle had over de productie, distributie en prijsvorming van groenten en fruit.

Dergelijke prijsmaatregelen waren cruciaal binnen de geleide economie van de oorlogstijd. Door maximumprijzen vast te stellen probeerde de overheid inflatie en zwarte handel tegen te gaan, terwijl tegelijkertijd de voedselvoorziening voor zowel de Nederlandse bevolking als de Duitse Wehrmacht werd gereguleerd.

Het "K-nummer" (K 983) linksonder is een typisch kenmerk van drukwerk uit de bezettingstijd; dit was een verplicht identificatienummer voor drukkerijen om toezicht te houden op de papierconsumptie en de verspreiding van informatie. De "veilingsverenigingen" waren de centrale knooppunten waar deze prijzen direct moesten worden toegepast op de handel. Wehrmacht