Getypte circulaire met handgeschreven toevoegingen. [Getypte tekst]

lV Wie voor klompen in aanmerking komen.

 Uitsluitend zij,die bij het verrichten van hun

arbeid hoofzakelijk op klompen zijn aangewezen,mogen
aanvragen indienen.In gevallen dat klompen worden
aangevraagd ter vervanging van schoenen,moet afwij-
zend worden beschikt.
Als bijlage bij deze circulaire doe ik U een
lijst toekomen van de beroepen,welke in aanmerking
komen voor klompen.
Deze beroepenlijst dient als richtlijn te worden
gehouden,waarvan U niet mag afwijken.Indien volgens
Uw meening nog andere beroepen voor klompen in
aanmerking komen,dient U aan het Bureau 339 van mijn
Kantoor een opgave van deze beroepen te zenden.Na-
drukkelijk wordt er op gewezen,dat in verband met het
geringe aantal beschikbare bonnen slechts opgave mag
worden gedaan van die beroepen,bij de uitoefening
waarvan het dragen van klompen onontbeerlijk is.
Tevens dient U daarbij op te geven een schatting
van het aantal personen,dat daarbij betrokken is.

[Handgeschreven tekst in paarse inkt]

Vischmarkt
Mar. Steijns, F. de Vries, Boerstee, Karreman,
hobbel, Huisman,
Jan v.’t Giphart, Sijmons, Buysmans.
[onleesbaar doorgehaalde regel]

Koelhuis hoofd
Koning 29
Rentigh 23
Vrielink }
Fran } 28
Willems }

Wanning }
Hamming } 28

[in kader linksonder] Stenhaard [?] 10/12 muge.

                                          5 De getypte tekst is een officiële instructie betreffende de distributie van klompen. De kernboodschap is uiterst restrictief: klompen mogen alleen worden toegekend aan arbeiders voor wie dit schoeisel "onontbeerlijk" is voor hun beroep. Het is expliciet verboden om klompen te verstrekken als vervanging voor lederen schoenen. Dit duidt op een periode van extreme materiaalschaarste waarin de overheid via "bonnen" en centrale bureaus (zoals Bureau 339) de consumptie reguleerde.

De handgeschreven aantekeningen onder de tekst fungeren als een lokale inventarisatie. Er worden twee specifieke werkomgevingen genoemd: de Vischmarkt en het Koelhuis. Dit zijn beide locaties waar werknemers op natte of koude vloeren staan, wat het gebruik van klompen essentieel maakt. De namenlijsten met bijbehorende getallen (23, 28, 29) verwijzen waarschijnlijk naar specifieke bonnummers, schoenmaten of aantallen toe te wijzen eenheden. Dit document moet geplaatst worden in de context van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens de oorlogsjaren was leer zeer schaars omdat het naar de Duitse oorlogsindustrie ging. Schoenen gingen daarom "op de bon". Klompen werden het primaire schoeisel voor grote delen van de werkende bevolking, maar ook de productie van houten klompen werd streng gecontroleerd door de Rijksbureaus. De circulaire is typerend voor de bureaucratische wijze waarop de distributie van schaarse goederen destijds werd afgehandeld door lokale autoriteiten in opdracht van landelijke instanties.