Dienstverslag / Rapport van de Dienst der Marktwezen. 22 december 1938 (met afhandeling in januari/februari 1939). [Linksboven in potlood:]
H. de Wolff
geb. datum?

[Middenboven, paars stempel:]
Westermarkt.
№ 28/11/ M. 1938 30

[Rechtsboven in potlood/blauw:]
de v. Beeren
n.i. retour a.u.b.
P.

[Rechtsboven in inkt:]
Aan den Inspecteur
v/h Marktwezen
alhier.

Rapport.

Voor plaats No 117 staat ingeschreven Mej. E. Jongbloed geb: 16 October 1901.
Door het opvragen van het trouwboekje kwam het uit, dat genoemde pers: geen gebruik van deze marktplaats maakte, wel werd deze plaats wederrechtelijk ingenomen door een zuster van genoemde pers: m.n. door Anna Magdalena Theodora Schmit Jongbloed.

Genoemde Juffrouw beweert al jaren van deze plaats gebruik te hebben gemaakt.
M.i. zou het de beste oplossing wezen deze plaats op haar naam over te schrijven, daar dit toch al jaren zoo gegaan is, temeer daar dit geval bij het oude marktpersoneel bekend was.

A’dam 22-12-’38.
[Signatuur:] H de Wolff

[Onderaan in inkt en potlood:]
Met Directeur besproken.
Plaats overschrijven op Mej. A. M. Th. Schmit Jongbloed. (ongehuwd?? geborte datum? 25-8-98 adres??)
Tuinstraat 220 II
monnikendam [doorgestreept]

[Linksonder:]
Opbergen.
13/2 ’39 plaats overgeschreven
2-1-39
de Heer Het document is een ambtelijk rapport betreffende de regulering van marktplaatsen in Amsterdam, specifiek de Westermarkt. De kern van de zaak is een administratieve onregelmatigheid: marktplaats No. 117 staat officieel op naam van Mej. E. Jongbloed, maar in de praktijk wordt de plek al jarenlang geëxploiteerd door haar zuster, Anna Magdalena Theodora Schmit Jongbloed.

De fraude of onregelmatigheid kwam aan het licht bij het controleren van het trouwboekje. De inspecteur, H. de Wolff, adviseert echter pragmatisch om de situatie te legaliseren door de vergunning officieel over te schrijven op de naam van de feitelijke gebruikster, aangezien de situatie "bij het oude marktpersoneel bekend was" en al jarenlang gedoogd werd. De latere aantekeningen onderaan bevestigen dat dit advies is opgevolgd na overleg met de directeur. Dit document biedt een inkijkje in het Amsterdamse marktwezen aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was het bezit van een vaste standplaats op een markt als de Westermarkt essentieel voor het levensonderhoud van veel gezinnen. De overheid probeerde de handel te reguleren via strikte persoonsgebonden vergunningen.

De casus illustreert de spanning tussen de formele regels (het verbod op het onderhands overdragen van plaatsen) en de informele praktijk (familieleden die elkaars plek overnemen). Het feit dat men via het "trouwboekje" de identiteit controleerde, wijst op een verscherping van het toezicht in die jaren. De uiteindelijke beslissing toont echter aan dat de marktmeesters en inspecteurs vaak kozen voor continuïteit en redelijkheid boven strikte handhaving van de letter van de wet. E. Jongbloed H. de Wolff M. Th Marktwezen