Brief / Verzoekschrift Mejuffrouw Decates, Daniël Stalpertstraat 51-huis, Amsterdam. Nº 20/2/1 M. 1944 1/
v.d. M. [in potlood]

Aan De WelEdel Heer
Direct. Marktwezen

Daar ik gaarne in plaats van een
Losse Een vaste standplaats op het
Waterlooplein wensch. Ben ik zoo
vrij u daarom te vragen. Ik heb gestaan
met ongezegelde goederen. Steengoed
't zijn potten en pannen enz. Maar
wegens dat ik ziekelijk ben. kon
ik niet staan van het Reumetiek in
mijn beenen. Ik heb een winkel in de
Danialstalperstr. 51 huis Ik betaal omzetbelas
enz. en een Politi Reygister. Maar het
is zoo stil in de winkel. Ik wil het eens
probeeren op De Markt. Hoopende spoedig
een bevestiging te krijgen. Hoogachtend
Mejuffr Decates
Danialstalperstr. 51 huis In deze brief verzoekt Mejuffrouw Decates om een vaste standplaats op de markt van het Waterlooplein. Zij voert hiervoor drie hoofdredenen aan:

1. Gezondheid: Zij lijdt aan "reumetiek" (reumatiek) in haar benen en is "ziekelijk". Hierdoor is het fysiek te zwaar voor haar om met een losse standplaats te werken (wat vaak inhoudt dat men elke dag opnieuw een plek moet bemachtigen en spullen moet sjouwen).
2. Economische noodzaak: Zij heeft een fysieke winkel in de Daniël Stalpertstraat, maar door de slechte klandizie ("het is zoo stil in de winkel") is zij genoodzaakt haar handel naar de markt uit te breiden.
3. Betrouwbaarheid: Om haar verzoek kracht bij te zetten, benadrukt zij dat zij een bonafide onderneemster is die omzetbelasting betaalt en ingeschreven staat in het "Politi Reygister" (Politie Register).

Zij verkoopt "ongezegelde goederen", specifiek steengoed zoals potten en pannen. Dit zijn goederen waarvoor in de oorlogstijd geen distributiebonnen nodig waren. De brief dateert uit 1944, een dieptepunt tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De sociaal-economische context is hierbij cruciaal:

• Waterlooplein: Deze markt lag van oudsher in de Joodse buurt van Amsterdam. Tegen 1944 was de Joodse bevolking grotendeels weggevoerd, waardoor de dynamiek en de regelgeving op de markt drastisch veranderd waren.
• Schaarste: Het vermelden van "ongezegelde goederen" is relevant omdat de meeste goederen (voedsel, textiel) destijds op de bon waren. Handel in steengoed en pannen was een van de weinige manieren om nog legaal buiten het distributiesysteem om iets te verdienen.
• Overleven: De brief schets een beeld van de overlevingsstrategieën van kleine ondernemers tijdens de oorlog. De combinatie van ziekte en de economische malaise ("stil in de winkel") dwong mensen tot het aanvragen van extra vergunningen om het hoofd boven water te houden in de aanloop naar de zware Hongerwinter van 1944-1945. Marktwezen Politie