Archiefdocument
Origineel
De tabel is ingedeeld in vier hoofdkolommen: Artikel, Inbreng (onderverdeeld in eerste en laatste partij) en Uitslag (onderverdeeld in eerste en laatste partij).
| Artikel | Inbreng: eerste partij | Inbreng: laatste partij | Uitslag: eerste partij | Uitslag: laatste partij |
|---|---|---|---|---|
| Uien | (16/11 - 1658 kg à 28 ct. 25/11 - 2639 " à 24 " 2/12 - 2431 " à 23 " 5/12 - 2311 " à 22 " 17/12 - 2648 " à 22 " [verticaal geschreven:] 18/12 - 2155 à 20 ct.) |
15 April '43 | 21 Mei '43 | |
| Wortelen | 7 Dec '42 263 818 kg. |
10 Feb. '43 | 23 April '43 | |
| Koolrapen | 22 Nov. 565 460 kg. |
(ongeveer 60 dg.) | 8 April '43 | 4 Mei '43 |
| Kool | 26 Nov. '42 9 Jan. '43 25 Feb. '43 5 Maart '43 |
321 150 kg. 61 900 kg. 15 700 kg. 15 000 kg. |
26 Jan. '43 | 15 Mei '43 |
Onderschrift onderaan de pagina:
Winteropslag 1942/43 in Koelhuis op Centrale Markt. * Logistieke precisie: Het document toont de nauwgezette registratie van enorme hoeveelheden voedsel. Met name de hoeveelheid koolrapen (ruim 565 ton) en wortelen (ruim 263 ton) is indrukwekkend voor één locatie.
* Prijsverloop: Bij de uien is een dalende trend in de inkoopprijs per kilo zichtbaar, van 28 cent halverwege november naar 20 cent halverwege december 1942.
* Opslagduur: De groenten werden gedurende de koudste maanden bewaard (inbreng november/december) en vanaf het vroege voorjaar (februari t/m mei) weer in omloop gebracht. Dit proces was cruciaal om de voedselvoorziening in de steden op peil te houden wanneer er geen verse oogst van het land kwam.
* Handschrift: Het betreft een zakelijk, geoefend administratief handschrift met gebruik van toen gangbare afkortingen zoals "à" (tegen de prijs van) en "ct." (centen). Dit document is een direct bewijsstuk van de voedseldistributie in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Centrale Markt in Amsterdam fungeerde als het logistieke hart voor de voedselvoorziening van de hoofdstad en omgeving. Tijdens de bezetting was bijna elk aspect van de voedselketen onderworpen aan strikte regelgeving en rantsoenering. Het bewaren van dergelijke grote voorraden "winterharde" groenten in koelhuizen was een overlevingsstrategie om de honger in de stedelijke gebieden te beheersen. De periode 1942/43 was relatief stabiel vergeleken met de latere Hongerwinter (1944/45), maar de administratieve druk om elke kilo te verantwoorden was reeds maximaal aanwezig.