Handgeschreven ambtelijke notitie of kladverslag betreffende de visdistributie. Vermoedelijk ca. 1941-1943 (gezien de verwijzing naar de referentiejaren 1939-1940 en de context van distributieregulering). onder
de overigen van dezen (3)
groep bevinden zich
winkeliers, die nog
allerlei bijartikelen f
zooals zuurwaren, vischworst,
croquetten e.d. verkoopen.
Deze zouden wij niet
voor zeevisch uit Scheve-
ningen in aanmerking
willen laten komen.
Daarnaast is er nog een
groep scharrelaars, die
heel ongeregeld aan de
markt verschijnen en
waarvan bekend is, dat
zij allerlei andere zaken
doen. Volgens de leden
der Verdeelingscommissie
~~verstrekken~~ de menschen van
deze groep ook in de
basisjaren 1939 – 1940
in den vischhandel een
zeer ondergeschikte plaats
in.
~~Het kan~~ Gelet op den
zeer grooten aanvoer van
visch uit Scheveningen komt
het ons gewenscht voor
om het twintigtal
rookers, hierboven bedoeld
voor versche visch, uit-
sluitend van den aanvoer
van Scheveningen, in aanmer-
king te doen komen. De tekst is een ambtelijk advies over de toewijzing van verse vis uit Scheveningen aan verschillende categorieën handelaren. Er worden drie groepen besproken:
1. Winkeliers met nevenactiviteiten: Handelaren die ook producten als zuurwaren en kroketten verkopen. De schrijver adviseert hen uit te sluiten van de verdeling van verse zeevis.
2. Scharrelaars: Incidentele handelaren zonder vaste marktpositie. De "Verdeelingscommissie" oordeelt negatief over hen omdat zij ook in de referentieperiode (1939-1940) nauwelijks een rol speelden.
3. Rokers: Een specifieke groep van twintig visrokers die, vanwege de grote hoeveelheid aangevoerde vis, wel in aanmerking zouden moeten komen voor de toewijzing van verse vis. Dit document is een typisch voorbeeld van de bureaucratische controle op de voedselvoorziening tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Om de schaarse middelen (vis) te verdelen, werden strikte criteria gehanteerd. Men keek daarbij naar de 'basisjaren' 1939-1940: alleen wie toen een substantieel aandeel in de handel had, behield zijn rechten. De tekst illustreert de poging van de overheid (of een distributie-orgaan) om de markt te 'saneren' door alleen gespecialiseerde handelaren (zoals rokers) toe te laten en 'bijverkopers' of 'scharrelaars' uit te sluiten. De vermelding van Scheveningen is cruciaal, aangezien dit een van de weinige havens was waar gedurende delen van de bezetting nog beperkte visserijactiviteit plaatsvond onder streng toezicht.