Handgeschreven brief/voorstel. Mevrouw Ten Heuvel, Celsiusstraat 9. nu het volgende:
Het lijkt mij een goede oplossing
We hebben een groentenkaart waarop
het aantal personen, per gezin staat
aan gegeven. Als nu de menschen
met die kaart naar de vischkar
gaan, dan ziet de vischman hoeveel
hij moet afwegen. Desnoods kan
men een gepensioneerde tegen een
kleine vergoeding bij de kar
plaatsen, om op de plaats waar
1ste 2de of 3 week staat, een knipje
te geven. Als de vischhandelaar
het doen moet wordt de kaart vuil
En wat voor bezwaar is er, als er
nog visch over is dat het publiek
nog wat koopen kan, het hokje
is groot genoeg voor een 2de knipje

[Linksonder, in ander handschrift/met potlood:]
Mevr. oproepen
Woensd. 11.00 uur.
D 46A/86/2

[Rechtsonder:]
Hoogachtend:
Mevrouw Ten Heuvel
Celsiusstraat 9
over In dit schrijven doet Mevrouw Ten Heuvel een praktisch voorstel aan de autoriteiten (waarschijnlijk de plaatselijke distributiedienst) om de verkoop van vis efficiënter en hygiënischer te organiseren.

Haar kernpunten zijn:
1. Gebruik van bestaande middelen: De visverkoop kan gekoppeld worden aan de reeds bestaande "groentenkaart", waarop de gezinsgrootte staat vermeld. Dit voorkomt fraude en vergemakkelijkt het afwegen.
2. Hygiëne: Ze stelt voor een gepensioneerde in te huren voor het knippen van de kaarten. Dit voorkomt dat de visboer met zijn (waarschijnlijk natte/vuile) handen de papieren distributiekaarten van de burgers besmeurt.
3. Flexibiliteit: Ze pleit voor de mogelijkheid om resterende voorraad buiten het vaste rantsoen om te verkopen ("een 2de knipje"), zodat er geen voedsel verspild wordt.

De toon is constructief en getuigt van burgerzin. De aantekening linksonder suggereert dat haar suggestie serieus werd genomen en dat zij werd uitgenodigd voor een gesprek. De brief stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens deze periode was bijna al het voedsel 'op de bon'. Het distributiesysteem was complex en aan constante verandering onderhevig.

De spelling (zoals "visch", "menschen", "koopen") is conform de De Vries-Te Winkel spelling, die destijds gebruikelijk was. De vermelding van de "groentenkaart" en de "vischman" die met een kar langs de deuren of op een vaste plek staat, schetst een tijdsbeeld van de schaarste en de strikte controle op de voedselvoorziening. Burgers dachten vaak actief mee over hoe het systeem verbeterd kon worden om de dagelijkse gang van zaken in de lange rijen bij de distributiepunten te versoepelen.