Handgeschreven brief (vermoedelijk het tweede blad van een verzoekschrift) met ambtelijke aantekeningen. Juni – juli 1944. Mevrouw C.G. Coorengel-Hoog. zijn dat indien hij Uwe toestemming geniet tot
het uitgeven van nummers tot een klantenbin -
ding hij dit dan ook naar recht en billijkheid
zal moeten handhaven.
dat ik UEd. welwillende tusschen
komst in roep opdat ik alsnog een nummer
van deze vischhandelaar bekomen kan,
dat ik bovenstaande met getuigen
kan staven enz enz.
In afwachting bij voorbaat
dankend voor uwe medewerking, teekent
Hoogachtend,
(Signatuur: C.G. Coorengel)

Mevrouw C G Coorengel Hoog.
Nieuwe Keizersgracht 45 bvn.
Amsterdam C.
bij Plantage Parklaan.

[Rechts in de kantlijn:]
oproepen
9 - 7 - '44
del Hr.
opger per 12/7 '44.
Ho.

[In rood geschreven:]
Insp. bespr. 20/6 '44.

[Onderzijde in potlood:]
Mevr Coorengel bij mij ontboden
en haar medegedeeld dat zij zich
met Rost kan verstaan, die haar
haar eig. nummer zal geven.
Afged. 14-7-'44
del Hr Het betreft hier de tweede pagina van een verzoekschrift van mevrouw Coorengel aan een officiële instantie (mogelijk de distributiedienst of een economische controledienst).

De kern van het verzoek is de bemachtiging van een "nummer" bij een specifieke vishandelaar. In de context van de schaarste tijdens de oorlogsjaren werkten winkeliers vaak met een nummer- of klantenlijstsysteem ("klantenbinding") om de beperkte voorraad te verdelen onder vaste klanten. Mevrouw Coorengel beroept zich op "recht en billijkheid" en is bereid haar claim met getuigen te staven.

De ambtelijke notities tonen de procesgang:
1. 20 juni 1944: Besproken door de inspecteur.
2. 9 juli 1944: Besluit om haar op te roepen.
3. 12 juli 1944: Mevrouw is daadwerkelijk opgeroepen.
4. 14 juli 1944: De zaak is afgehandeld ("Afged."). Mevrouw is op kantoor verschenen en er is haar meegedeeld dat zij met "Rost" (vermoedelijk de visboer) tot een vergelijk kan komen, die haar een nummer zal toekennen. Het document dateert uit juli 1944, de laatste zomer van de bezetting in Nederland voor de Hongerwinter. De distributie van voedsel was streng gereguleerd. Vis viel vaak buiten het reguliere bonnenstelsel maar was zeer schaars, waardoor visboeren eigen systemen hanteerden om hun vaste klanten te bedienen. Dergelijke administratieve documenten geven inzicht in hoe burgers via officiële weg trachtten hun toegang tot primaire levensbehoeften te verzekeren tegenover onwillige winkeliers of bureaucratische hindernissen. C.G. Coorengel Coorengel beroept (Mevrouw)