Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag of kopie voor het archief). 26 juli 1944. De Directeur (naam niet gespecificeerd, vermoedelijk van een distributie- of voedselvoorzieningsinstantie). Den Heer Th. Otto, Wagenaarstraat 34 II, Amsterdam-Oost. [Handgeschreven, onduidelijk, mogelijk:] M.M.

46a/116/3 M. SV.

26 Juli 1944.

Den Heer Th. Otto
Wagenaarstraat 34 II
Amsterdam-Oost.
==============

Hierbij deel ik U mede, dat U per week 50 pond visch zult toegewezen krijgen voor de Vereeniging "Parkherstellingsoorden".
U zult nog opkrijgen waar deze visch moet worden geleverd.
Bovendien wordt de hoeveelheid visch bestemd voor de P.van Foreestkliniek verhoogd van 10 op 20 pond per week.

De Directeur, De brief is een formeel bericht over de toewijzing van voedselrantsoenen (in dit geval vis) tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De zakelijke toon en het gebruik van kenmerken wijzen op een bureaucratisch proces binnen de voedseldistributie.

Enkele opvallende punten:
* Kwanteit: Er wordt gesproken over aanzienlijke hoeveelheden (50 pond en 20 pond vis per week), wat aangeeft dat dit voor collectieve consumptie in instellingen was bedoeld.
* Terminologie: Het woord "opkrijgen" wordt hier gebruikt in de betekenis van 'bericht ontvangen' of 'te horen krijgen'.
* Instellingen: Er worden twee specifieke zorginstellingen genoemd: de Vereeniging "Parkherstellingsoorden" en de P. van Foreestkliniek. De uitbreiding van het rantsoen voor de kliniek suggereert een toenemende nood of een herberekening van de behoeften van de patiënten. Dit document stamt uit juli 1944, een kritieke fase in de Tweede Wereldoorlog. Hoewel de geallieerden in juni in Normandië waren geland, was Nederland nog bezet en heerste er grote schaarste. Voedsel was strikt gerantsoeneerd en werd via distributiekantoren toegewezen.

De P. van Foreestkliniek was destijds een psychiatrische kliniek in Amsterdam (onderdeel van het Wilhelmina Gasthuis). Het feit dat de brief aan een privéadres (Wagenaarstraat) is gericht, doet vermoeden dat de heer Otto een functionaris was die verantwoordelijk was voor de logistiek of inkoop van deze zorginstellingen.

Vis was in die periode een belangrijke bron van eiwitten, aangezien vlees uiterst schaars was. Toewijzingen zoals deze waren essentieel voor het overleven van patiënten in ziekenhuizen en herstellingsoorden, hoewel de daadwerkelijke levering in de praktijk vaak problematisch bleef door transporttekorten. P. van Foreestkliniek