Getypte brief (slotgedeelte). De Gemeentelijk Adviseur voor Voedings- en Distributieaangelegenheden en de waarnemend Directeur. combinaties vereenigen, welke de hun toegewezen schol IV moeten
rooken. In overleg met het Bedrijfschap kunnen deze combina-
ties de helft van het gerookte product behouden om dit zelf
op de verkoopplaatsen te koop aan te bieden. Dit is in ver-
band met de winstmogelijkheid noodig. De andere helft moet
aan de Vischhal gerookt worden teruggeleverd, waar het product
aan de op de lijst van gerookte vischhandelaren voorkomende
personen zal worden verdeeld.
Wij verzoeken U ons te doen weten of U met het bovenstaan-
de accoord kunt gaan.
Een proeve van het product zal U, zoodra er weer aanvoer
uit Scheveningen is, worden gezonden.

De Gemeentelijk Adviseur voor De Directeur,
Voedings- en Distributieaange- wnd.
legenheden, * Inhoud: Het document beschrijft een economische regeling voor visrokerijen. Groepen handelaren ("combinaties") krijgen vis (schol IV) toegewezen om te roken. Zij mogen de helft van de opbrengst zelf verkopen om hun winstgevendheid te garanderen. De andere helft moet centraal worden ingeleverd bij de Vischhal voor verdere distributie onder een vastgestelde lijst van handelaren.
* Terminologie: "Schol IV" verwijst naar een specifieke sortering (grootte/kwaliteit) van schol. Het "Bedrijfschap" verwijst naar de publiekrechtelijke bedrijfsorganisaties die tijdens de bezettingstijd werden opgericht om sectoren te reguleren.
* Toon: Formeel en ambtelijk, kenmerkend voor correspondentie tussen overheidsinstanties of aan marktpartijen in een geleide economie. Dit document stamt zeer waarschijnlijk uit de jaren van de Duitse bezetting in Nederland. Tijdens deze periode was de voedselvoorziening strikt gereguleerd via een distributiesysteem. De visserijsector stond onder toezicht van het Bedrijfschap voor de Visscherij. Vanwege schaarste en brandstoftekorten was de aanvoer vanuit havens zoals Scheveningen onregelmatig, wat ook in de tekst wordt benoemd ("zoodra er weer aanvoer uit Scheveningen is"). Het roken van vis was een belangrijke methode om de beperkte voorraad langer houdbaar te maken en de distributie over het land te vergemakkelijken. De genoemde "winstmogelijkheid" suggereert dat de overheid trachtte de lokale vishandelaren financieel levensvatbaar te houden binnen de strikte prijs- en distributieregels.