Afschrift van een officiële standplaatsvergunning. 29 april 1939 (datum van uitgifte/ondertekening); de vergunning gaat in op 1 mei 1939. [Handgeschreven linksboven]: № 39/O/21 M. 1939 3/5
[Handgeschreven rechtsboven]: M. Muller DM(S) / zie brief de Lier [met parafen]
[Getypt]: No. 5/215 L.M. 1939

Burgemeester en Wethouders van Amsterdam,
Gezien een adres van Isaac Aap, wonende Christiaan de Wetstraat 24 hs, waarbij vergunning wordt verzocht tot het innemen eener standplaats met een handkar ten verkoop van zoetwatervisch op den openbaren weg;
Geven adressant te kennen, dat hem met ingang van 1 Mei 1939 tot wederopzeggens toe, wordt toegestaan een standplaats in te nemen met een handkar ten verkoop van zoetwatervisch, op den openbaren weg de Nieuwe Prinsengracht, op het afloopend verhoogde voetpad aan den walkant, t/o perceel Nieuwe Prinsengracht 69, om daarvan des Donderdags en Vrijdags, aanvangende te 8 uur v.m. gebruik te maken gedurende de tijden waarop het venten met genoemd artikel volgens de Verordening op de Winkelsluiting is toegestaan en voorts onder de volgende voorwaarden:

a. het verschuldigde standplaatsgeld moet bij vooruitbetaling worden voldaan;
b. de vergunninghouder mag alleen persoonlijk van deze vergunning gebruik maken;
c. boven de kar mag zich niets anders bevinden dan een zeil of een andere bedekking van een afmeting niet grooter dan de oppervlakte van de kar, welke bedekking alleen aan de kar en niet, op welke wijze ook, aan de straat of anderszins mag worden vastgemaakt;
d. aan de kar mag zich geen omheining bevinden, hetzij van zeildoek, hetzij van getimmerte, zoodat het uitzicht boven, onder en langs de kar naar alle zijden vrij blijve;
e. onder de kar of in de onmiddellijke nabijheid daarvan, mogen zich geen voorwerpen bevinden van welken aard ook;
f. de straat onder en in de nabijheid van de kar moet rein blijven;
g. de bereiding, verpakking, bewaring, behandeling en het vervoer mag uitsluitend geschieden op zindelijke wijze en zoodanig, dat verontreiniging voldoende wordt voorkomen;
h. de verpakking van eetwaren mag niet geschieden in papier, dat reeds voor andere doeleinden is gebruikt;
i. de vergunninghouder moet op de eerste aanzegging der Politie de aangewezen plaats ontruimen, indien dit in het belang van de openbare orde of van het openbaar verkeer, door deze noodig wordt geoordeeld, zullende de weder ingebruikneming niet mogen geschieden, dan met haar toestemming, terwijl alle overige aanwijzingen door haar te geven, stipt moeten worden nageleefd;
j. deze vergunning zal op eerste aanvraag aan alle ambtenaren van de Politie en het Marktwezen ter inzage moeten worden overhandigd, zoomede de kwitantie betreffende het betaalde standplaatsgeld over de loopende, c.q. voorafgaande week.

[Handgeschreven onderaan]: mitger 29/4 '39 Dit document is een getypte doorslag of kopie ("Afschrift") van een officiële marktvergunning verleend door het Amsterdamse stadsbestuur in april 1939. De vergunning is zeer specifiek: Isaac Aap krijgt toestemming om op donderdag en vrijdag vanaf 8:00 uur 's ochtends zoetwatervis te verkopen vanaf een handkar. De locatie is exact vastgelegd: op het schuine trottoir aan de waterkant van de Nieuwe Prinsengracht, recht tegenover nummer 69.

De lijst met voorwaarden (a t/m j) illustreert de strikte regels voor straathandel in die tijd. Er is aandacht voor:
* Financiën: Vooruitbetaling van het standplaatsgeld.
* Persoonlijkheid: Alleen de vergunninghouder zelf mag de standplaats exploiteren.
* Uiterlijk en overlast: De kar mag het zicht niet belemmeren (geen dichte omheining) en de overkapping mag niet groter zijn dan de kar zelf.
* Hygiëne: De straat moet schoon blijven en vis mag niet in gebruikt papier (zoals oude kranten) worden verpakt.
* Openbare orde: De politie heeft het recht de standplaats op elk moment te laten ontruimen.

De rode onderstrepingen in de tekst lijken door een ambtenaar te zijn aangebracht om de belangrijkste variabelen (data, locatie, product) snel te kunnen scannen. Dit document stamt uit de periode vlak voor de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog. De locatie (Nieuwe Prinsengracht) en de naam van de vergunninghouder (Isaac Aap) zijn historisch saillant. De Nieuwe Prinsengracht lag in een buurt met een aanzienlijke Joodse populatie, grenzend aan de Joodse buurt. De naam Isaac was in die tijd een veelvoorkomende Joodse voornaam.

Voor veel Amsterdammers met een kleine beurs was straathandel een cruciale bron van inkomsten. De gedetailleerde regelgeving laat zien hoe de gemeente Amsterdam probeerde de dynamische straathandel te kanaliseren en te controleren op het gebied van hygiëne en verkeersdoorstroming. Het is een document dat het dagelijks leven en de economische overlevingsstrategieën van individuele Amsterdammers in de late jaren '30 tastbaar maakt.