Getypte brief/ambtelijk schrijven (doorslag of kopie). 8 februari 1939 (weergegeven als "8 Februari 9"). De Directeur (van een nader te bepalen gemeentelijke dienst, waarschijnlijk gerelateerd aan marktwezen of levensmiddelen). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Amsterdam. 3
40/1/1
Amsterdam.

8 Februari 9
den Heer Wethouder voor de
Levensmiddelen

genomen; de contrôleurs, die er werken, zyn onttrokken aan
de ventcontrôle; de bedoelde markt veroorzaakt dan ook geen
speciale kosten voor personeel.
De kosten voor de electrische verlichting der
markt bedroegen in 1938 rond ƒ 200,-, in dit bedrag is be-
grepen: ƒ 115,- voor het overnemen van een lichtmast van de
Gemeente-Electriciteitswerken; dit bedrag is uiteraard slechts
één keer verschuldigd. De kosten aan stroomverbruik bedroe-
gen in 1938 derhalve ƒ 85,-. Het tarief is echter in den
loop van dat jaar verlaagd, zoodat de bedoelde kosten thans
op ƒ 50,- 's jaars kunnen worden geraamd.
De kosten van drukwerk (betalingsbewyzen van
marktgeld) beliepen in 1938: ƒ 35,-.

De Directeur, * Onderwerp: Een financiële verantwoording en raming van de exploitatiekosten van een specifieke markt in Amsterdam.
* Personeelskosten: Er worden geen extra kosten opgevoerd voor personeel, omdat de aanwezige controleurs zijn overgeplaatst van de 'ventcontrôle' (het toezicht op straathandel).
* Verlichting en Energie: De totale kosten voor elektriciteit in 1938 bedroegen ƒ 200,-. Dit was inclusief een eenmalige investering van ƒ 115,- voor de overname van een lichtmast van de Gemeente-Electriciteitswerken (GEW). Het feitelijke verbruik was ƒ 85,-. Voor de toekomst wordt dit lager ingeschat (ƒ 50,-) vanwege een tariefsdaling.
* Administratieve kosten: Er wordt een bedrag van ƒ 35,- genoemd voor het drukken van kwitanties voor het marktgeld.
* Stijl: Formeel, ambtelijk Nederlands met de destijds gebruikelijke spelling (bijv. "zyn", "zoodat", "betalingsbewyzen"). Dit document stamt uit februari 1939, een periode waarin Amsterdam zich bevond in de nasleep van de economische crisis van de jaren '30 en vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" hield zich bezig met de voedselvoorziening en marktregulering in de stad.

Het gebruik van bestaand personeel van de ventcontrôle duidt op een efficiënte inzet van gemeentelijke middelen. De nauwkeurige specificatie van de kosten voor een lichtmast en de daling van de stroomtarieven geeft inzicht in de gemeentelijke boekhouding en de infrastructuur (GEW) van die tijd. De genoemde bedragen (in guldens) moeten worden gezien in de context van de toenmalige koopkracht; een bedrag van ƒ 50,- voor jaarlijkse stroom was destijds een aanzienlijke post voor een kleinschalige marktactiviteit.