Getypte brief (doorslag/kopie). 3 oktober 1938. Directeur der Nederlandsche Visscherycentrale te 's-Gravenhage. [Linksboven:]
46A/35/6 M.

[Midden boven, handgeschreven:]
extra

[Rechtsboven, handgeschreven:]
L.en C. de Leuer (Vissch.)

[Rechtsboven, getypt:]
vP/G.

3 October 1938.

den Heer Directeur der
Nederlandsche Visscherycentrale,
Juliana van Stolbergplein 3-4,
's-Gravenhage.

Onder dankzegging voor de mededeelingen vervat in
Uw brief d.d. 27 September jl. (Afd.I No.4963) bericht ik U,
dat ik gaarne de door U gewenschte contrôle-maatregelen zal
nemen, indien zich alsnog importeurs by Uw Centrale zouden
aanmelden, ter verkryging van een extra-consent voor visch-
invoer, onder voorwaarde, dat die visch over den Amsterdam-
schen afslag zal worden verkocht.
Het lykt my gewenscht erop te wyzen, dat de door U
vermelde opvatting van importeurs, dat verkoop van buiten-
landsche visch over den Amsterdamschen afslag geen winst, doch
verlies zou opleveren, niet door my wordt gedeeld en ook niet
door verschillende Amsterdamsche grossiers, die de markt hier
ter stede toch het beste kennen.
Eenige Amsterdamsche grossiers hebben zich bereids
tot my gewend met de mededeeling, dat zy volgaarne over den
afslag zouden verkoopen, indien zy voldoende extra-consenten
konden krygen, om daardoor een regelmatige voorziening van
den afslag met buitenlandsche visch mogelyk te maken. Echter
is een omstandigheid, die hier sterk tegenwerkt, dat geen der
bedoelde grossiers consenthouder is, doch dat nagenoeg alle
consenten aan buiten Amsterdam gevestigde handelaren toeko-
men, wier zaken op andere steden zyn gericht. (De eenige In deze brief reageert de opsteller (vermoedelijk een functionaris van de gemeente Amsterdam of het marktwezen aldaar) op een voorstel van de Nederlandsche Visscherycentrale (NVC) betreffende de import van vis.

De kernpunten van de brief zijn:
1. Controle op import: De schrijver gaat akkoord met strengere controlemaatregelen voor importeurs die extra importvergunningen ("consenten") aanvragen.
2. Voorwaarde Amsterdamse Afslag: Er wordt een harde voorwaarde gesteld: extra geïmporteerde vis moet via de Amsterdamse visafslag worden verkocht.
3. Winstgevendheid: De schrijver bestrijdt de bewering van importeurs dat verkoop via de Amsterdamse afslag verlieslatend zou zijn. Hij baseert zich hierbij op de mening van lokale grossiers.
4. Problematiek van de Consenten: Er is sprake van een scheve verhouding: Amsterdamse grossiers willen wel importeren en via de afslag verkopen, maar zij bezitten de benodigde vergunningen niet. Deze zijn grotendeels in handen van handelaren buiten de stad, die hun waar naar andere markten dirigeren. Deze correspondentie vindt plaats in de late jaren '30, een periode waarin de Nederlandse overheid de economie strikt reguleerde middels de Crisis-wetgeving. De Nederlandsche Visscherycentrale (NVC) was een in 1933 opgericht orgaan dat toezag op de uitvoering van de steunmaatregelen en de regulering (zoals het contingenteren van import) in de visserijsector.

Het document illustreert de spanning tussen de gecentraliseerde overheidssturing (de NVC in Den Haag) en de belangen van de lokale markt (Amsterdam). De Amsterdamse visafslag probeerde in deze economisch moeilijke tijd haar positie te beschermen door aanvoer te garanderen, terwijl importeurs probeerden onder de verplichting van verkoop via de openbare afslag uit te komen om zo hogere marges te behalen of andere steden te bevoorraden. C. de Leuer Gemeente Amsterdam Marktwezen