Ambtelijke brief / intern voorstel. 13 juni 1938. Waarschijnlijk een ambtenaar of beheerder verbonden aan de Gemeentelijken Vischafslag (gezien de inhoud). vdL/HG. Extra

47/4/2 M.

13 Juni 1938.

Voorstel Commissie voor Visch
inzake aanvoer buitenlandsche
visch in Amsterdam.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r.

Onder terugzending van de met Uw apostille d.d. 3 Juni jl. om advies ontvangen stukken no. 1/24 L.M.R.1938 heb ik de eer U het volgende te berichten.

Het voorstel van de Commissie voor Visch d.d. 27 Mei jl. No.VIII/8 L.M.R.1938, waarbij den Heer Voorzitter van den Levensmiddelenraad wordt verzocht er bij Burgemeester en Wethouders op aan te dringen zich te wenden tot den Minister van Economische Zaken (Afdeeling Handel en Nijverheid), teneinde extra consenten voor aanvoer en invoer van visch uit Denemarken, Zweden en Noorwegen te verstrekken aan de daarvoor in aanmerking komende personen, onder voorwaarde, dat de op die consenten aangevoerde en ingevoerde visch uitsluitend via den Gemeentelijken vischafslag van Amsterdam wordt verkocht, is een direct gevolg van een te voren door mij met de Directie der Nederlandsche Visscherijcentrale te 's-Gravenhage terzake gepleegd overleg, waarbij ik met kracht heb aangedrongen op bevordering van een grooteren aanvoer van buitenlandsche visch te Amsterdam.

De toezeggingen, die mij daarbij zijn gedaan, gaven mij aanleiding in de vergadering van de Commissie voor Visch, gehouden op 16 Mei jl., aan te dringen op het indienen van het hierbovengenoemde voorstel. Uiteraard ga ik dus volkomen accoord met dit voorstel, waarvan de redactie in overleg met mij is opgemaakt. Deze brief is een formeel advies aan de Amsterdamse Wethouder voor de Levensmiddelen. De kern van het schrijven is de ondersteuning van een voorstel om de import van vis uit Scandinavië (Denemarken, Zweden en Noorwegen) te vergroten.

De schrijver benadrukt dat hij zelf de drijvende kracht is achter dit plan, na overleg met de 'Nederlandsche Visscherijcentrale' in Den Haag. Er wordt gepleit voor extra 'consenten' (invoervergunningen) van het Ministerie van Economische Zaken. Een cruciale voorwaarde in het voorstel is de bescherming van de lokale markt: alle geïmporteerde vis moet verplicht via de Gemeentelijke Vischafslag van Amsterdam worden verhandeld. Dit diende waarschijnlijk zowel om controle te houden op de kwaliteit en prijs, als om de inkomsten van de gemeentelijke instelling te waarborgen. Het document dateert uit juni 1938, een periode waarin de internationale handel en de voedselvoorziening in Nederland onder druk stonden door de naderende oorlogsdreiging en de nasleep van de economische crisis. De overheid stuurde de economie sterk aan via vergunningstelsels (consenten).

In Amsterdam was de voedselvoorziening een kritieke taak van het gemeentebestuur, ondergebracht bij een aparte wethouder en ondersteund door adviesraden zoals de Levensmiddelenraad en de Commissie voor Visch. De focus op vis uit Scandinavië was logisch, aangezien deze landen belangrijke handelspartners waren voor de aanvoer van bijvoorbeeld haring en kabeljauw, die essentieel waren voor het volksvoedsel. De nadruk op de centrale rol van de Amsterdamse visafslag illustreert de toenmalige neiging naar centralisatie en gemeentelijke regie over de voedseldistributie.