Handgeschreven rapportage/notitie. De opbrengst van in den afslag verkochte visch
is gestegen van f 192.250.21 in 1933 tot
f 226.783.19 in 1935. dus met f 34.532.98
~~onveranderd~~ of 17%.
Deze stijging wordt veroorzaakt door een
verhuizing van den verkoop op het buiten-
terrein naar den afslag en niet ~~onveranderlijk~~
door een prijsverhooging van 100% (zie
brief Seegers).
Een vergelijking van de ontvangen gelden
~~voor op den afslag verkochte~~
voor eenige vischsoorten in de jaren 1933 en 1935
toont aan, dat deze soorten in 1933 bijna
niet op den afslag kwamen en in 1935
belangrijke bedragen hebben opgebracht.
1933 1935
Bakking f 16.48 f 8.728.43
Geep " 19.71 " 2.022.81
Garnalen " 64.19 " 1.304.18
Makreel " 147.97 " 6.656.29
Poon " 1.80 " 1.581.98
Harder " 2.08 " 1.101.40
Leng " 763.83 " 2.364.19.
Koolvisch " 173.85 " 2.706.86.
Tongchar " 602.~ " 1.693.75.

Dat hier ^(ter) sprake is van verhuizing
van het buitenterrein naar den afslag behoeft
geen betoog. Een vergelijking van de prijzen
van op den afslag verkochte visch (meer in
het bijzonder als men verder zoo belang-
rijke soorten Kabeljauw ^(en) en kleine scholl^(en)) * Kernboodschap: De auteur weerlegt de aanname dat de stijging in visopbrengst (een toename van 17%) komt door een extreme prijsstijging van 100% (zoals blijkbaar gesuggereerd in een 'brief Seegers'). In plaats daarvan wordt aangetoond dat de vis nu simpelweg via de officiële afslag wordt verhandeld in plaats van informeel op het "buitenterrein".
* Bewijsvoering: De tabel toont aan dat soorten die in 1933 nog nauwelijks via de afslag werden verhandeld (bijv. Bakking: van f 16,- naar f 8728,- of Makreel: van f 147,- naar f 6656,-) in 1935 een substantieel deel van de afslagomzet uitmaakten.
* Stijl en Vorm: Het document is een werkconcept met diverse doorhalingen en correcties (zoals de toevoeging "ter" en de correctie van "scholl" naar "schollen"). Het taalgebruik is zakelijk en ambtelijk. Tijdens de jaren '30 vond in de Nederlandse visserijsector een verschuiving plaats naar meer regulering. Gemeenten en afslagautoriteiten probeerden de handel te centraliseren op de officiële afslagen om meer controle te hebben op de hygiëne, de kwaliteit en natuurlijk de belastingopbrengsten. De handel "op het buitenterrein" (directe verkoop aan de wal buiten de afslag om) werd hierdoor teruggedrongen. Dit document is een direct bewijsstuk van die verschuiving in handelsstromen en de administratieve verantwoording daarvan. De genoemde vissoorten (leng, koolvis, tongchar) wijzen op een vloot die zowel op de Noordzee als mogelijk op de Zuiderzee (voor de afsluiting) actief was.